Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik woon aan de oevers der Zenne,
die heerlijke Brusselse vliet,
elders kan ik niet wennen:
ik vind er mijn gading niet

Eens baadde ik zon op haar boorden
en droomde van Brussels verleên
toen sprak ik deze woorden,
beroerend het nat met mijn teen:

“O, Gij welriekende Zenne,
“Vertel mij van onze stad
“Bijvoorbeeld van Grote Mennen
“Die Brussel vroeger bezat.

“Vertel mij iets van de dagen
“Toen gij getuige waart
“Van oorlogen en tegenslagen,
"Verwoesting te vuur en te zwaard.

“Van de Hollandse bezetting,
“Van België’s moedig verzet,
“Van de Vrijheid aan de ketting
“En hoe die dan toch werd gered."

Toen antwoordde zij verlegen:
“Je m’excuse, heu... ekskuzeert...
 “Jadis je parlais ta langue,
“Maar heb die sindsdien verleerd.”

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

XXXL

Ze modelleert haar eigen silhouet
om alles wat te ruim zit te maskeren
en draagt daarom een vleeskleurig korset.

De veters rijgt ze strak en nauwgezet
als ze zich insnoert om te corrigeren.
Ze modelleert haar eigen silhouet.

Denkbeeldig doet ze soms nog aan ballet
al past ze voor geen meter in die kleren
en draagt daarom een vleeskleurig korset.

Haar eetlust wordt gevreesd aan elk buffet.
Men zegt wanneer ze komt om te dineren:
ze modelleert haar eigen silhouet.

Zo leeft ze in een pantser vastgezet
en blijft daarbinnen hevig expanderen.
Ze modelleert haar eigen silhouet
en draagt daarom een vleeskleurig korset.



Koop koop koop