omslagMandarijn2
 
In mei 2012 zette Katja Bruning, destijds moderator van Het vrije vers, een sonnet van Jan Hanlo op het forum, waar Kees Koelewijn op reageerde met een soortgelijk sonnet. In feite was dat gericht aan de dienaar die sprekend opgevoerd wordt in het sonnet, maar Katja vatte het op als bedoeld voor de in het gedicht genoemde schoonzoon en antwoordde in diens naam.
Zo kwam een poëtisch steekspel op gang dat enige weken duurde en plaats vond op het forum van Het vrije vers en daar gevolgd werd door de andere leden en vergezeld werd van wederzijds en andermans commentaar. Als hommage aan Kees en Katja, gewaardeerde medewerkers aan het forum en als extra cadeautje om het tienjarig bestaan te vieren van Het vrije vers krijgen jullie bofkonten dit gedenkwaardige steekspel als gratis e-book. Alleen bij de eerste twee gedichten staat onderaan de naam van de maker vermeld, daarna is het om en om en dat moeten jullie zelf maar bijhouden.
 
Als bonus een selectie aan het slot van het forumcommentaar, waarin de totstandkoming van deze Chinese vertelling, waarin sporen zijn te vinden van zowel Ernest Bramah als rechter Gulik, op de voet gevolgd kan worden. Inclusief leerzame inzichten in de Chinese poëzie en de werkwijze van vertalers.
Dat dat vertalen uit het Chinees een makkie is, zoals Kees hier beweert moet als een boutade van Kees gezien worden, het is niet zo simpel en vergt jaren studie. Ik zeg het maar even, dat jullie niet denken dat Paul Damen, de grootste literaire bedrieger van deze eeuw, die dat ook zegt en geloofd wordt door alle literaire mogols van de vaderlandse pers, hier gelijk heeft.

Jaap van den Born
 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De luchtfiets (Tijd voor wat nieuws)



Luchtfiets


Ik fiets geen lucht en bak geen sla
En bol geen knik
Ik jou geen jij en veer geen la

Ik lak geen lui en klak geen klik
En lier geen tier
Ik vecht geen bek en tak geen tik

Ik scheer geen gek en fluit geen flier
En bal geen voet
Ik slijp geen straat en waai geen pier

Met taal toch ben ik beregoed:
Ik haspel onvolprezen stoet


Luchtfiets

Tijd voor een nieuwe versvorm: de Luchtfiets.

Luchtfiets is een versvorm waarbij de dichter opzettelijk fouten maakt tegen de vervoeging van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden en schijnwerkwoorden

Rinkelrooien, laveren, nachtbraken, kwinkeleren, luchtfietsen: dit soort werkwoorden lijkt samengesteld maar is dat niet. Het vermeende werkwoordelijke deel is een bestaand werkwoord. Het vermeende niet werkwoordelijke deel is niet per se aan een woordsoort gebonden, al is het meestal een naamwoord.
Bij vervoeging mogen deze werkwoorden niet worden gescheiden, vandaar de term Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden.

Scheidt men deze wekwoorden toch dan levert dat een ongrammaticale constructie op. Doet men dat structureel en bewust in een nonsensvers, dan is er sprake van een Luchtfiets.

Een Luchtfiets moet rijmen, maar gepaard rijm is uit den boze, wat betekent dat een luchtfiets uit minstens drie versregels bestaat. Het aantal versregels is vanaf drie vrij, net als het aantal heffingen per regel en het metrum dat uiteraard consequent moet worden toegepast. Ten slotte dit: een gedicht mag pas de naam Luchtfiets dragen als tweederde van het aantal versregels minstens één fout bevat tegen de onscheidbaarheid van Niet scheidbare schijnbaar samengestelde werkwoorden, (afronden naar boven).