Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


In dit millennium kwelt mij de  vraag
waarom wat is geschreven nog als boek
bestaat. Wanneer nu eindelijk het doek
valt voor dat lor met ezelsoor, die plaag

van vet en snel losbandig woordenvat
en van die slappe dweil de paperback
vol kwijl en shag, ja zelfs met luis en crack!
Ik ben het spuugzat, al dat gore blad.

Goddank: het lezen kan nu digitaal;
zo schendt geen derrie nog een schoon verhaal.
Dus weg die lorren, bij het oud papier!

We houden er een paar als souvenir,
voor leesmusea. Achter kiemvrij glas
ligt straks te kijk hoe vies u vroeger las –



Uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld. Mouria, 2007


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

JC meldt zich bij Petrus



Ja, kijk, zo’n poort daar ken je dan niet door
En daarom staan de mensen op een kluit
Wie buiten staat die kan er dan niet uit
Want wie erachter staat die staat ervoor

Dus eigenlijk moet je je lijn verplaatsen
Zodat je altijd om die poort gaat lopen
Als je niet lopen kan moet je gaan kaatsen
Daarna ligt heel het speelveld voor je open

Ik zou hier dus het speelveld breder maken
Want dan verlies je niet als je gaat winnen
Ik praat wel met je Baas over die taken
Als je opzij gaat ken ik dus naar binnen

Ik hoef geen harp, ik wil alleen een bal
En vleugels had ik bij mijn leven al