Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Je ziet ze elke dag wel ergens struinen,
de korthaar, cyperse of Blauwe Rus.
Ze zoeken goudvis, veldmuis, heggemus
in vijvers, duinen, parken, weiden, tuinen.

Men noemt ze echt niet zomaar kattekoppen.
Op schoot doen ze zich voor als snoezelbol,
hard spinnend. Kroelend blijkt de maat plots vol
en komen nagelpriemen op de proppen.

De hele clan is happig op de nacht.
Hun troostvacht fris gelikt van staart tot klauw
gaan ze op jacht voor eigen nageslacht.
Slechts geur telt: alle katjes zijn ’s nachts grauw.

De dag erna zie je ze telkens gapen.
Doen ze dat niet, dan hebben ze geslapen –

 

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wegwijzer

Meneer, weet u misschien de Puntjeskade? 
“Jazeker”, zei de man, ” kijk eens, u gaat 
Rechtuit tot aan café ‘De Retirade’ 

U ziet dan links de kroeg ‘Onder de maat’ 
U slaat daar af en ziet dan bij het pleintje
Weer een café, die zaak heet ’t Kan geen kwaad’ 

De tweede links, de kroeg van magere Heintje
En daar steekt u de straat dan over, want 
Dan komt u langs café ‘Het losse eindje’

Twee straten na café ’De Overkant’ 
Voorbij het koffiehuis ‘Een kleintje bier’
Ziet u de Puntjeskade aan uw rechterhand 

Ik ‘doe’ die route in een uur of vier.
Voor ú een wandeling van een kwartier”

Koop koop koop