Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft






Een popelend toneel: een open plek,
klein meertje, blauwe lucht met grijze vlek

en faungroen gras, een stronk in mezzotint.
Ik zit allang voordat de act begint.

Daar zijn ze! Wiebelend met verenkroon,
witte tutu en pas de Basque. Hoe schoon!

Ik hou mij in, al jeukt mijn keelgat stug.
Wel foei: hij knalt er loeihard uit, de kuch.

De prima ballerina schrikt en vlucht
met rappe port de bras in ijle lucht

en in haar kielzog heel het corps. Ik klap,
sta op, waarna ik uit de wegberm stap -

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vliegreis






Ik concentreer me op mijn ademhaling,
maar hoor het suizen van "the plane".
Je vangt hierboven veel meer straling,
maar aan dat feit heb ik nu maling;
da’s niet zo erg in ’t algemeen.

We vliegen over alles heen;
dat blijft nog zo tot na de daling.
Ik hoop nu enkel en alleen
dat wij niet vallen als een steen;
dan blijkt zo’n vliegreis toch een dwaling.

Straks sta ik met mijn beide benen
op verre buitenlandse grond.
De angst voor vliegen is verdwenen.
Ik zeg dat ik het spannend vond.

Geschreven op 30.000 voet boven de Atlantische Oceaan