Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Ze zijn zo anders. Hij dweept met zijn drumstel
en ramt verwoed hun woning tot een hel.
Zij houdt van stilte, landschapsschoon, zon, kust.
Heeft zij het naar haar zin: in hem raast onrust.

Bij hem moet alles haastig, terasnel,
nooit krijgt ze een fatsoenlijk voor- of naspel.
Zij hecht aan kaarslicht, knus en feeëriek,
hij vindt dat dom gefleem en noemt haar dweepziek.

Al passen ze volstrekt niet bij elkaar,
toch vormen ze al dertig jaar een echtpaar.
Door schrikkelrijm verwerd hun echt tot treurlied:
één baalt terwijl de ander juist geniet!



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bob




Hij was gewoon een goeie vent
Gezond van leden en van lijf
Zijn naam was Bob

Hij trouwde met een mooie vrouw
Die bleek al gauw een vals serpent
Een takkewijf

Ze zeurde altijd aan zijn kop
Het was geklaag, gevit, gesnauw
En zeer frequent

Hij kreeg genoeg van haar gekijf
En hing dat krengig vrouwmens op
Aan kabeltouw

Koop koop koop