Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Ze zijn zo anders. Hij dweept met zijn drumstel
en ramt verwoed hun woning tot een hel.
Zij houdt van stilte, landschapsschoon, zon, kust.
Heeft zij het naar haar zin: in hem raast onrust.

Bij hem moet alles haastig, terasnel,
nooit krijgt ze een fatsoenlijk voor- of naspel.
Zij hecht aan kaarslicht, knus en feeëriek,
hij vindt dat dom gefleem en noemt haar dweepziek.

Al passen ze volstrekt niet bij elkaar,
toch vormen ze al dertig jaar een echtpaar.
Door schrikkelrijm verwerd hun echt tot treurlied:
één baalt terwijl de ander juist geniet!



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Grote Stinkzwam

grotestinkzwam
 
Een nachtclub lijkt een huis van fijne zeden
Als je de wind tekeer ziet gaan in ’t bos
Het najaar gooit echt alle remmen los
En staat zelfs jonge bomen uit te kleden
 
En zo te zien begint het feest pas goed
Als herfst een duivelsei heeft uitgebroed