Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Ze zijn zo anders. Hij dweept met zijn drumstel
en ramt verwoed hun woning tot een hel.
Zij houdt van stilte, landschapsschoon, zon, kust.
Heeft zij het naar haar zin: in hem raast onrust.

Bij hem moet alles haastig, terasnel,
nooit krijgt ze een fatsoenlijk voor- of naspel.
Zij hecht aan kaarslicht, knus en feeëriek,
hij vindt dat dom gefleem en noemt haar dweepziek.

Al passen ze volstrekt niet bij elkaar,
toch vormen ze al dertig jaar een echtpaar.
Door schrikkelrijm verwerd hun echt tot treurlied:
één baalt terwijl de ander juist geniet!



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Folklore



Ellert en Brammert

Een landman met een blauwe neus
de kleur van: ach, nog eentje dan
drinkt stug zoveel hij drinken kan
en neemt die taak vrij serieus

De kastelein schenkt genereus
na sluitingstijd de beste man
tot slot een gratis glaasje van
zijn graanjenever, eerste keus

Dan gaat de boer diep in de nacht
totaal door zijn budget gezakt
naar huis waar hij behendig jammert

dat hij alweer werd opgewacht
en eerst door Ellert is gepakt
en daarna leeggeschud door Brammert