Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Tel ik straks zeven kruisjes? O wat oud!
Ik zet de bloemetjes nog dolgraag buiten
en voel me verre van verdord en koud
al hoor ik nooit een man meer naar me fluiten.

Toch zijn mijn oren goed, ik kan ze sluiten:
wat ik wil horen hoor ik, verder niet.
Vaak kijk ik vergenoegd in spiegelruiten –
maar dat doe ik uitsluitend onbespied.

Ik ben nog lang geen stramme zielenpiet
en lonk zelfs hooggehakt, in hippe kleren
naar wat aan zoveelplussers overschiet.
Helaas zien zij dat niet, de leuke heren.

Uit angst het flirten té vroeg af te leren
maak ik sinds kort op hele kleintjes jacht,
ook hen wil ik met knipogen charmeren.
Met groot succes: haast elke baby lacht!

Maar toen een toch best knappe opa dacht
dat ik met hém, niet met die uk, wat wilde
en hitsig vroeg: kom jij bij mij vannacht?
Hoe ik toen plots tot oude tang verkilde!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het gehuwde leven

Op je jasje, zei mijn vrouw me
Zit een lange, blonde haar
Vast weer van die Clementine
Uit de Ouwelullenbar
Schat, zei ik, dat kan niet kloppen
Dat is helemaal niet waar
Clementien is een brunette
Blonde haren zijn van Saar
Goed, u kunt waarschijnlijk raden
Naar mijn vrouw haar commentaar…

Het gehuwde leven is niet
Altijd koek en kaviaar
Het kent zorgen en problemen
En daar kom je nooit mee klaar
Neem mijn vrouw nou, die haalt eeuwig
Mijn vriendinnen door elkaar!

 

 

Koop koop koop