Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Tel ik straks zeven kruisjes? O wat oud!
Ik zet de bloemetjes nog dolgraag buiten
en voel me verre van verdord en koud
al hoor ik nooit een man meer naar me fluiten.

Toch zijn mijn oren goed, ik kan ze sluiten:
wat ik wil horen hoor ik, verder niet.
Vaak kijk ik vergenoegd in spiegelruiten –
maar dat doe ik uitsluitend onbespied.

Ik ben nog lang geen stramme zielenpiet
en lonk zelfs hooggehakt, in hippe kleren
naar wat aan zoveelplussers overschiet.
Helaas zien zij dat niet, de leuke heren.

Uit angst het flirten té vroeg af te leren
maak ik sinds kort op hele kleintjes jacht,
ook hen wil ik met knipogen charmeren.
Met groot succes: haast elke baby lacht!

Maar toen een toch best knappe opa dacht
dat ik met hém, niet met die uk, wat wilde
en hitsig vroeg: kom jij bij mij vannacht?
Hoe ik toen plots tot oude tang verkilde!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Valpartij



Ten Dam ging onderuit in de etappe
En stuiterde zijn schouder uit de kom
Maar hij zet door – wat zegt u – slim of dom?
Hij weigert vooralsnog om af te stappen

In Griekenland loopt tijdens die tragedie
De financiële motor uit de rails
Het geld is op. Het volk staat grotendeels
In ’t rood; faillissement lijkt de remedie

Syriza zou met stevige beloften
En hulp van financiële eurosteun
Het land wel redden - noem het stom of stoer

Hier liggen - naast de banken die ontploften -
De Grieken, hoor hun bidden en gekreun
Wij wachten op het einde van de tour