Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Tel ik straks zeven kruisjes? O wat oud!
Ik zet de bloemetjes nog dolgraag buiten
en voel me verre van verdord en koud
al hoor ik nooit een man meer naar me fluiten.

Toch zijn mijn oren goed, ik kan ze sluiten:
wat ik wil horen hoor ik, verder niet.
Vaak kijk ik vergenoegd in spiegelruiten –
maar dat doe ik uitsluitend onbespied.

Ik ben nog lang geen stramme zielenpiet
en lonk zelfs hooggehakt, in hippe kleren
naar wat aan zoveelplussers overschiet.
Helaas zien zij dat niet, de leuke heren.

Uit angst het flirten té vroeg af te leren
maak ik sinds kort op hele kleintjes jacht,
ook hen wil ik met knipogen charmeren.
Met groot succes: haast elke baby lacht!

Maar toen een toch best knappe opa dacht
dat ik met hém, niet met die uk, wat wilde
en hitsig vroeg: kom jij bij mij vannacht?
Hoe ik toen plots tot oude tang verkilde!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Arcadia

renoir
Renoir: Seine-oevers bij Champrosay, 1876
 
Het is hier waterrijk en stil en groen
De habitat van menig plant en dier
Wij hebben met zijn tweeën niets te morren
 
Zo'n fraai vakantiehuis schenkt veel plezier
Jij wijst op de fijnmazigheid der horren
Er dansen muggen in het avondlicht
 
Wij vinden in de keuken oude lorren
Nu kan de allerlaatste kier gedicht
zodat geen steekbeest ons nog iets kan doen
 
Nabij mijn oorschelp vliegt na middernacht
een muggensquadron rond op volle kracht 
 
 
Dit vers staat in de bundel Lichtvoetig III. 
Niels gaf toestemming het hier te plaatsen, waarvoor dank!