Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Haast dertig graden! Zon zuigt mij naar buiten
Vurrukkulluk dit zomerwarme weer
Natuur is in majeur aan ’t flierefluiten
En brengt me in een jubelende sfeer!

Mijn mond krult automatisch tot een lach
De rozen, sprongen die nu eensklaps open?
Ik neurie Op een mooie pinksterdag 
Op weg naar ’t park; ik ga een flink eind lopen

De jeugd joelt rond, ik mag er graag naar kijken
Zo mooi, zo glad en rimpelloos hun huid
Al weet ik dat je niet moet vergelijken:
De mijne ziet er wel héél anders uit

Een jonge blom in shorts geeft mij het spleen
Ik zucht: ach, had ik nog maar één zo’n been! 

Roemrucht in de televisiegeschiedenis is een live commentaar van Godfried Bomans. Hij werd in oktober 1963 benaderd voor de Edison-uitreiking van het Grand Gala du Disque. Een van de optredende artiesten was Marlene Dietrich. Bomans vertelde een anekdote die eindigde met het beroemd geworden citaat (van 'een heel oud mannetje' dat naast hem in de bioscoop zat): "Had mijn vrouw maar één zo’n been".

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voor de klas

Etterende pestkoppen, krijtstof op je trui
Ziektekiemen in de lucht, valse jongenlui

Zware ouderavonden, altijd eigen brood
Slepen met je boekentas, weer een leerling dood

Hoge stapels nakijkwerk, schreeuwen in de klas
Zweet en deo ademen, altijd krap bij kas

Dyslexie of hoogbegaafd, krijtjes weggepakt
Geen respect voor ouderdom, leerstof afgevlakt

Regels worden opgelegd, halve klas haalt vier
Vechtpartij in fietsenhok, veel te veel papier

Eindeloos vergaderen, klaslokaal vol troep
Werken in het onderwijs, wat een mooi beroep

 

Uit Opgesomd staat netjes, minibundel met opsommingen. Verschijnt volgende week in een No smocking machine.

 

Koop koop koop