Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

2018

De scheurkalender op z’n dunst.
We ezelen de files in, de winkels
uit met mondvoorraad voor tien.
De oude kuddegeest drijft ons
de laatste avond bij elkaar.
 
Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer
te soppen, onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
 
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in. We drommen
vrieskou in voor namaaklicht
en gierende bewijzen van bestaan.
 
Veel later staan we zeldzaam traag
en zeldzaam langzaam op. We gaan
het jaar weer overdoen –

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

a propos IV

Ik liep eens langs het standbeeld van Trajanus
En werd daar toen door aliens ontvoerd
Ik werd door hen lichamelijk beroerd
Eén stak zijn vinger heel diep in mijn anus
Ik dacht verrast: 'Dat doet niet eens erg zeer'...

Maar goed, waar waren we ook weer?

Koop koop koop