Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

2018

De scheurkalender op z’n dunst.
We ezelen de files in, de winkels
uit met mondvoorraad voor tien.
De oude kuddegeest drijft ons
de laatste avond bij elkaar.
 
Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer
te soppen, onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
 
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in. We drommen
vrieskou in voor namaaklicht
en gierende bewijzen van bestaan.
 
Veel later staan we zeldzaam traag
en zeldzaam langzaam op. We gaan
het jaar weer overdoen –

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Vergankelijk



De laatste sloten zijn nu afgesloten

De laatste kruiers worden weggekruid

De bruiden hebben het voorgoed verbruid

De mooiste stoten worden uitgestoten

 

Geen bond geniet nog van zijn bondgenoten

Besluiteloos viel ook het laatst besluit

De laatste luizen zijn er ingeluisd

Geen gade slaat zichzelf nog stiekem gade

 

Verguizers worden nergens meer verguisd

Verraders hebben ook zichzelf verraden

Geen dader die nog stilstaat bij zijn daden

En de verhuizers zijn voorgoed verhuisd

Koop koop koop