Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Ik heb eens voor een opblaaspop
Garnalen zitten pellen
Daar mag ik met een slokkie op
Graag uren van vertellen

Ik heb eens met een jerrycan
Door Tunis lopen leuren
Daar kan ik als ik dronken ben
Geweldig over zeuren

Ik heb een keer bij sjieke lui
Diep in m’n neus gepeuterd
Daar kom ik een zatte bui
Niet over uitgeleuterd

Ik heb een keertje in Phnom Penh
Een beo leren praten
Maar aangezien ik nuchter ben
Wou ik het hierbij laten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verbeteringsgesticht

Mijn vader gaf me nooit een compliment,
wellicht uit angst me grondig te verpesten.
Wel pakken slaag kreeg ik, als om te testen
of ik hem liefdevol bleef toegewend.

Mijn moeder mepte ook, minder frequent,
want ze las nooit Spock’s opvoedingsattesten.
Vriendinnen kregen slaag en huisarresten,
dat was die tijd een fluitje van een cent.

“Ik stuur je naar ’t verbeteringsgesticht
als je zo doet,” zei pa. Op zijn gezicht
 verried een twinkeling een practical joke.

“Wat is dat voor iets?” was dan steeds mijn vraag.
“Een hele strenge school met altijd slaag.”
“Ook als je niets gedaan hebt?” Ja, dan ook.

 

Uit De ziel is een  pannenkoek, een autobiografie in sonnetten.

Koop koop koop