Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft





De Musical Awards, dat is een feest
Van strikjes, inteelt en consumptiebonnen
Ik ben er twee à drie keer heengeweest
En heb er twee à drie keer niets gewonnen

Veel fotografen: je poseert gedwee
En één week later schrijft dan – grote goden!
Een klerennicht in Story of Privé:
“De smoking van De Wijs was uit de mode”

De show begint, de presentator zeurt
De zaal zit vol Bekende Nederlanders
En is jouw discipline aan de beurt
Dan gaat de mooie prijs naar iemand anders

Het is oneerlijk, het is flauwekul
Maar je mag niet bedroefd om je verlies zijn
Nee, je moet zeggen: “Dik verdiend, hoor, lul”
En lachen als een platenboer met kiespijn

De winnaar haalt een briefje uit z’n zak
En dankt de halve wereldbol – op jou na:
Joop, Jaap, Jan, Jip en Janneke en Jacques
Teun, Tim en Tom, kortom: de hele sauna

Langs brede trappen komt een hele bups
Van musicaltalenten naar beneden
Dat hupst en hupst in radeloos gehups
Tot in de eeuwigheid der eeuwigheden

De Musical Awards, een fenomeen
Maar ik verklaar hier voor de goede orde:
Ik ga er in de toekomst vast weer heen
Oh ja! Zodra ik homo ben geworden! 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een hondenleven



ik kocht je steeds het allerbeste voer
al heb je dat bij leven nooit geweten
je schroomde niet om keutels op te eten
en peuzelde de kruimels van de vloer

ik kreeg je toen je één was van een boer
je had een keer naar kinderen gebeten
sindsdien lag je te kwijnen aan een keten
je dagen sleet je wakend op de cour

zo anders werd het toen ik jou in huis nam
ineens had ik gezelschap voor een praatje
je leerde mij de notie hondse trouw

je kwispelde zodra ik 's avonds thuiskwam
je was een lief en uitgelaten maatje
en blafte ook veel minder dan mijn vrouw

Koop koop koop