Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

driekstrikkl
Die nieuwe leerling uit mijn klas:
tattoos van kale kruin tot schouder
en borsten, zeg, een bustehouder
komt hier warempel goed van pas.
 
Ik mijmer, achter brillenglas,
en vraag mij dikwijls af wat zou d'r
van hem toch worden als ik ouder
en niet alleen zijn leraar was.
 
Als vader ben ik geen verdorde
die niet aan opvoeding begint,
want door een pa als mij bemind
zou het met hem nog wel wat worden.
 
Ik aai de bol van 't lieve kind.
Hij schreeuwt: u bent niet goed in orde!
 
 
Bout rimé op 'Middelbaar onderwijs' van Driek van Wissen
Lees hier Drieks gedicht 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat hebben we ook weer gehad



Maandag 19-1-2015

Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur,
wat ik me voornam is tot niets vervlogen
al hangt er nog een oliebollengeur.

De zon te zien blijft bij een ijdel pogen,
de dagen zijn te kort en zonder kleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is danig in mineur.

‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur.

Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
jawel dat geef ik hier volmondig toe,
maar deze maandag staat in fis mineur
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.