Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

driekstrikkl
Die nieuwe leerling uit mijn klas:
tattoos van kale kruin tot schouder
en borsten, zeg, een bustehouder
komt hier warempel goed van pas.
 
Ik mijmer, achter brillenglas,
en vraag mij dikwijls af wat zou d'r
van hem toch worden als ik ouder
en niet alleen zijn leraar was.
 
Als vader ben ik geen verdorde
die niet aan opvoeding begint,
want door een pa als mij bemind
zou het met hem nog wel wat worden.
 
Ik aai de bol van 't lieve kind.
Hij schreeuwt: u bent niet goed in orde!
 
 
Bout rimé op 'Middelbaar onderwijs' van Driek van Wissen
Lees hier Drieks gedicht 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Tonio

Vanmorgen sloeg een bericht mij uit het lood
Waarop mijn oog toevallig was gevallen.
Het kwam keihard mijn hersens binnenknallen
En bracht me korte tijd in ademnood.

Je weet het: elke dag gaan mensen dood,
Ze vallen door zijn zeis bij duizendtallen.
Maar toch, als jonge mensen ons ontvallen
Dan voelt dat als volslagen idioot.

De zoon van schrijver Adri van der Heijden
-Zo stond het in de ochtendkrant gedrukt-
Is plotseling uit ’t leven weggerukt.

Zijn ouders zijn gedoemd voortaan te lijden,
Het ‘leven in de breedte’ lukt niet meer
Want zo’n verlies doet alle dagen zeer.