Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

jaaplijst
 
Jaap Bakker uit Zwolle is derde geworden bij het Nederlands Kampioenschap Light Verse Dichten 2020. 
Een van zijn ingezonden gedichten. 
 
Koek en ei 
 
De vrouw van de graaf vroeg haar zoon:
Haal jij even meel in die pakken?
Ja, doe maar het huismerk gewoon
Ik lig hier nog lekker te bakken
 
De zoon van de graaf vroeg de vrouw:
Ach, mag ik de Hummer dan pakken?
Dat mocht, en dat deed hij dus gauw
Hij hield van die poenige bakken
 
De zoon dacht: De vrouw van de graaf
Die heeft het weer lekker te pakken
Ze zal, en dat vind ik heel gaaf
Een koek met een ei voor ons bakken
 
De graaf vroeg zijn vrouw naar hun zoon:
Is hij naar zijn vrienden, die zakken?
Die stumpers die bijkans synchroon
Voor al hun tentamens steeds bakken?
 
O graaf, onze zoon, zei de vrouw
Is bezig de berg af te zakken
Hij haalt er, omdat ik dat wou
Wat meel voor die halflege bakken
 
De zoon van de vrouw en de graaf
Kwam thuis met wel zeventig zakken
De graaf zei: Wat ben je weer braaf
Bespaar me je grappige bakken
 
De vrouw van de graaf zag haar zoon
En gaf hem drie stevige smakken
En pleitte haar kind hiermee schoon:
Een poetsje mag hij toch wel bakken?
 
Die zoon, sprak de graaf tot zijn vrouw,
En zat op zijn pruimpje te smakken,
Ik vrees dat dat schatje van jou
Nog opgroeit voor norren en bakken
 
De vrouw sprak: Je zoon, lieve graaf
Zal echt van mijn voetstuk niet smakken
Ik ga niet met jou in conclaaf
Zo bruin zal ons joch ze niet bakken
 
https://deverzenbakker.wordpress.com
 
 
Jurylid Ton Peters over Jaap Bakker
 
Om de objectiviteit te waarborgen, krijgen juryleden de inzendingen genummerd toegestuurd.
Nummer acht sprong er bij mij direct uit.
Vanwege de getalrijkheid in het dubbelzinnige ‘Big data’, maar meer nog door een vers van maar liefst negen kwatrijnen.
Die negen kwatrijnen eindigen allemaal met hetzelfde woord in telkens een andere betekenis. Knap werk, denk je dan.
Maar bij nadere lezing blijkt ook elke tweede regel met een van kleur verschietend woord te eindigen.
Die rijmen bovendien op de negenklapper.
Stuntwerk, denk je dan.
Kijk je tenslotte naar de eerste regel, dan blijkt die in wisselende volgorde dezelfde hoofdpersonen te bevatten.
Polzeriaans, denk je dan.
Gelukkig heeft de schrijver de top drie gehaald en kreeg ik zijn naam te horen: Jaap Bakker.
Hij staat op het podium naast een verse en een voormalige kampioen. Later meer?
 
 
De beste inzendingen voor het vierde NK Light Verse zijn weer gebundeld. Lichtvoetig IV  kan besteld worden. 
Kostprijs € 10; voor € 15 wordt de bundel thuis bezorgd
Plaats uw bestelling via email: taalpodiummmXoutlook.com  (X=@)
Maak het bedrag over op de rekeningnr.  NL62 RABO 0170 2964 07 van Taalpodium Emmen en Lichtvoetig IV wordt z.s.m.  toegestuurd.
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In memoriam Heinz Polzer 4

Heinz’ moeder Lili, geboren in Zwitserland en in dat land later in het huwelijk getreden, was als kind natuurlijk opgevoed in de strijdvaardige socialistische idealen van haar ouders en, in de daarna volgende christelijke ommekeer, in de opvattingen van haar moeder, die grotendeels voor haar opvoeding verantwoordelijk was: vader was constant op reis om Grootse Dingen te doen.
Wat voor invloed de opvoeding door twee zulke markante persoonlijkheden had kunnen we  alleen maar raden, maar er bestaat een foto van Lili op 20-jarige leeftijd waarin ze betrokken blijkt bij een staking in de textielindustrie in 1907, die ook gesteund werd door de gereformeerde Anti-Revolutionaire Partij.
Op deze foto kijkt ze ons aan met de ironisch-observerende blik waarin we met een schok de latere Drs. P herkennen:



Ook zij gaf later blijk van een gedreven christelijke geëxalteerdheid, die waarschijnlijk medeverantwoordelijk is voor het ontstaan van het lied ‘Knolraap en lof, schorseneren en prei’.
In december 1911 trouwt ze in Bern  met de tot Zwitser genaturaliseerde, uit Graz afkomstige Oostenrijker Dr. Herman Polzer, die óók al een opmerkelijk man was en woonde de jaren daarna in Thun.
Ze bleef actief, hield lezingen in Nederland over Graz en Stiermark, schreef erover in bladen en zamelde gelden in voor studenten en, na een ramp, voor de nooddruftige getroffenen.
Hoe die afkomst uit Graz van Heinz’ vader alles te maken heeft  met de in ons land alom aanwezige reformwinkels en het feit dat u volkorenbrood eet, zal nu ter sprake komen.

Hoewel Heinz in interviews zei hem zich nauwelijks te herinneren, daar zijn ouders scheidden toen hij drie jaar oud was, bleef er contact, de verdeelde kinderen logeerden over en weer; hij heeft hij zijn vader voor het laatst ontmoet in Potsdam, halverwege de jaren dertig. Die ontmoeting was niet hartelijk en alles wat hij erover kwijt wilde was dat zijn vader een vreemdeling voor hem was geworden en mede wegens zijn nazi-sympathieën verbrak hij het contact.
Dat hij de ideeën van zijn vader inderdaad niet deelde blijkt wel uit dit werk, waarin gepleit wordt voor veel gymnastiek, de gezonde werking van vruchtensappen en de gevaren van alcohol:



Hij overleed  in Berlin-Nikolassee op 30 november 1945.
Zijn proefschrift over een middeleeuws handschrift (Priester Arnolds Gedicht von der Siebenzahl,( Ausgabe Schreibung, Reime, Bern. Verlag von A. Francke. 1913) is bewaard en vermeldt als auteur Dr. Herman Polzer-van Kol.
Dat een man in die tijd de naam van zijn vrouw toevoegde aan de zijne mag zeer opmerkelijk genoemd worden.




In zijn proefschrift merkt hij over de schrijver van dit bestudeerde middeleeuwse gedicht op:

“V o r b e m e r k u n g.  Aus der Reimtafel ersehen wir, dass der Dichter der Sz. ungewöhnlich rein reimt, dass gewisse in der ersten Hälfte des 12. Jahrhunderts gebräuchliche Unreinheiten von ihm ganz oder fast ganz gemieden werden”.
Ach, hij had zijn zoon eens aan het werk moeten  zien.

Al jong was Herman Polzer, dankzij zijn vader, betrokken  bij de aan de anthroposofen en (dus) nazi’s gelieerde Reformbeweging, die zich inzette voor biodynamische landbouw, gebaseerd op anthroposofische, esoterische en occulte ideeën die niet áánsloten op de Blut und Boden-theorieën van de nazi’s, maar eraan ten grondslag lagen.
Hij schreef hierover vele artikelen voor Leib und Leben, het blad van de Deutsche Gesellschaft für Lebensreform, waarin ook de racistische en antisemitische ideeën van Rudolf Steiner ruim aan hun trekken kwamen.
Ook hier weer dat gedreven idealisme, gepaard aan een scherpe pen.

Ondanks de bewering van huidige, nog steeds volkorenbroodetende en melkweigerende biologisch-dynamische reformaanhangers, dat de beweging in 1930 door de  nazi’s verboden werd, bleef die, immers al  jaren nationaal-socialistisch zijnde vóór de machtsovername door Hitler, als onafhankelijke organisatie bestaan, evenals het blad, wat dit onderstaande, uiterst zeldzame nummer bewijst.
In 1941 werd Herman Polzer leider van de beweging en bleef dat tot het einde.

  

Dat de beweging en dit blad bleven bestaan tot  maart 1943, terwijl de strijd tussen de verschillende occulte en esoterische stromingen die woedde binnen het nationaal-socialisme (SD en Gestapo stonden wantrouwend tegenover antroposofen en vrijmetselaars) gewonnen werd door de mede aan de Artamanen ontsproten groep, gesteund door de SS van Himmler, kwam omdat hij ook dááraan gelieerd was* via zijn vader, wiens leven hij praktisch kopieerde: vader en zoon studeerden beiden filologie en werden beiden Gymnasiallehrer, allebei hun vrije tijd spenderend aan het schrijven voor obscure blaadjes met geschifte denkbeelden.

(Wordt vervolgd)

* “ Cross-overs: In the later 1920s, for example, several biodynamic practitioners were active in the Artamanen, a 'blood and soil' group which counted both Himmler and Darré as members. According to the Nazi 'Lebensreform' official Herman Polzer, whose own involvement in biodynamic circles dated to 1927, the Artamanen practiced biodynamic cultivation in the late 1920s. (Herman Polzer, "Ein bäuerliches Kulturideal: Zur Jahrestagung für biologisch-dynamische Wirtschaftsweise in Bad Saarow," Leib und Leben, February 1939, 29-31) Polzer emphasized the mutually supportive relationship between biodynamic promoters and Nazi activists before 1933. His colleague Fritz Hugo Hoffmann, another Nazi proponent of biodynamic agriculture, had been a leader of the Artamanen. “ (Uit The Occult Roots of Nazism, Nicholas Goodrick –Clarke (De betrokkenheid van Herman Polzer dateert overigens al van ver  voor 1927 JvdB).