Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Het is nu wel welletjes met Dèr Mouw, dus we sluiten af met een onmogelijke opgave:
vul zelf het octaaf in van het sonnet en maak een dus onmogelijke kans op een handgeschreven pastiche op deze dichter van een van de deelnemers.

‘T………………………………….    gefluit
‘K………………………………….    dichtgeplakt
D’………………………………….    autodidact
O,………………………………….    luid!

X’………………………………….    getuit
'T...........................................    gepakt
‘T………………………………….    stopcontact
‘T………………………………….    uit!

‘Pak dan de stoppen en draai nieuwe in;
Jij bent hier Brahman; jij gaat over ’t licht!’
Zo sprak mijn vrouw, niet zonder geestigheid.

Nu was ik ook al hoofd van het gezin!
Ik ging en keerde weêr met sip gezicht:
‘’K ben Brahman, maar we zitten zonder, meid.’

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De dichtgetijden

Hier peest en racet de postmoderne geest:
we moeten dringend dit en instant dat
en altijd weer wat anders dan men had.
Zelfs de Parnassus schoeit op rasse leest.

Geen tijd voor metrum, rijm en vaste vorm,
poëten braken trendy losse flodders,
veelzeggend als met verf gesmeten klodders. 
Het stijlloos vrije vers verscheen, werd norm.

Een leger dichters lijdt zwaar aan de tijd
want vrijheid remt de creativiteit
en verkoop van hun bundels blijft stagneren.

Maar binnenkort zal deze trend wel keren,
de ware muze kan niet zonder wetten:
straks dweept de avant-garde met sonnetten!



Gepubliceerd in De Tweede Ronde, zomer 2005.

Koop koop koop