Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Het is net bekendgemaakt: er gaat een minderheidskabinet komen van VVD en CDA, met gedoogsteun van Wilders. Het CDA werkt volgens haar beginselprogramma alleen samen met democratische partijen, niet met ondemocratische bewegingen met een Leider, maar gedogen is geen samenwerken en als je op vrijdag geen vlees mag eten, eet je toch vis? Het is wel een Ballade Royale waard, deze normenenwaardentruc (gratis weggevertje voor de ollekebollekeliefhebber).

 




Er gaat een wrede, kille, harde hand
Op onze kromgebogen schouders dalen
Je kunt het wel vergeten met dit land
De uitgewrongen, lang gepakte schralen
Gaan vanaf nu het Haags gelach betalen
Dankzij gedoogsteun van de PVV
En daar gaan we nu verder mee in zee

Het schip van staat is op een gek gestrand
Die liet zijn angst het stemgedrag bepalen
Maar hij is zélf de ware volksvijand
Als u straks door de fiscus wordt vermalen
Dan ligt dat echt niet aan de illegalen
Maar aan het CDA, de VVD:
En daar gaan we nu verder mee in zee

Door schelden op de moslimimmigrant
O stelletje vervloekte provincialen
En stemmen op een gele haarinplant
Gaan nu dat christenvolk en liberalen
Uw laatste zuurverdiende centen halen
Ze rollen straks ook úw portemonnee
En daar gaan we nu verder mee in zee

O Wildersvolk! Beroofd van elk verstand
Verdoofd door zijn stompzinnig koeterwalen
Waarom zijn jullie ooit in groepsverband
Bijeengebracht in dure schoollokalen?
Die hele hersenloze club garnalen
Bestuurt het land nu in het stamcafé
En daar gaan we nu verder mee. Houzee!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Distel




De poëzie is uit mijn lijf gekropen:
te vaak te lang, te veel te laat gewerkt.
De werkstroom heeft het andere verzopen.
Het mooie in het leven werd bezerkt.

Een oogklep hield mijn wijde blik beperkt.
Op hol geslagen bleef ik verder lopen.
Ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt.
Mijn brein stond voor geen and’re prikkel open,

totdat er tussen scheefgezakte tegels
een klein maar dapper puntje groen ontspruit,
een distel die zich opmaakt voor de bloei.

Ik weet het wel, ’t is tegen alle regels,
dit moet er met de voegenkrabber uit,
maar ik bedenk me tien keer voor ik snoei.

Koop koop koop