Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

(Uit de hand gelopen sonnet ) 

Hoe nijver kwijt zich ieder van zijn taak
Hoe ijverig, hoe vlijtig en hoe noest
Wat of er allemaal niet werd verwoest
Dat danken wij aan één emotie: wraak!

Bij Abel ging het al meteen niet goed
God had niet aan zijn offerand geroken
Verbitterd heeft hij zich meteen gewroken
En dat viel in de smaak, want wraak is zoet

Bij Troje is het ook al zo begonnen
En heel veel Grieken vielen in de strijd
Niet om de eer of geld, maar om een meid!
Maar goed, ze hadden lekker wél gewonnen

De sultan van Chwarizm doodde wat lieden
Gespuis, gestuurd door ene Djengis Khan
Het is ons continent toen slecht vergaan
Daar die toen prompt vol wraakzucht stond te zieden

Seldjoeken wilden de toeristen weren
Die kwamen voor het graf van onze Heer
Het hielp geen barst; er kwamen er nog méér
Toen  paus Urbanus wraak begon te zweren

Daar Lenin als klein kind zo wreed moest lijden
Door enge typen in een priesterrok
En door zijn daardoor opgekropte wrok
Beleefden wij interessante tijden*

De Duitsers moesten oorlogsschuld betalen
Geallieerden deden ook nog bars
Dat zat de jonge Adolf danig dwars
Maar goed, hij heeft zijn gram wel kunnen halen

Saddam moest tegen elke prijs verdreven
‘Moet dat nou echt?’ werd door het volk gemord
‘He tried to kill my daddy’, zei Bush kort
Dan kijk je niet zo op een mensenleven

De liefde, hoor ik, laat de wereld draaien
Maar er wordt meer dan enkel zaad gezaaid
Als ware hartstocht stevig op gaat laaien

En worden wij dan weer eens flink genaaid
Dan laten wij de rode haan luid kraaien
Want heel de wereld blíjft maar doorgedraaid     

 

*à propos:  ‘Moge u leven in interessante tijden’ is geen oude Chinese vervloeking,  maar een citaat uit The wallet of Kai Lung van Ernest  Bramah                                                                                                                     

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uitspraak

Een doek! Zei ‘t schaap Veronica, ik ga mijn hoofd verstoppen,
men heeft hier in de schapenwei voor niemand meer ontzag.
De vrome schapen dreigt men straks de sloot over te schoppen,
het is genoeg, de maatschappij wordt gekker met de dag.

De rechters zeggen ook al dat je mag discrimineren,
ik hoor alleen maar onbehouwen ultrarechts geblèr,
in het publiek debat kan men zich alles permitteren.
Vandaag draag ik een hoofddoek en dan ben ik solidèr.

Natuurlijk is je mening vrij, daar zal ik niet om strijden
maar wie iets zegt maakt wel wat uit, en daarom zeg ik: Stop!
Je wil toch dat een ieder zijn religie kan belijden,
het liefst zonder de mening van een witgebleekte pop.

Wel foei, zeiden de dames Groen, dit zijn toch apenstreken,
het is gans onbetamelijk, nee wat je noemt affreus!
De strijd vangt aan, en van dit pad wordt niet meer afgeweken:
de hoofdtooi als symbool van kracht, er is geen and’re keus.

De dominee kwam luisteren en stikte in zijn kaakje
maar na een tijdje denken zei hij “Goed, dan doe ik mee,”
en in de vestibuul nam hij zijn mantel van het haakje,
“in godsdienstaangelegenheden vechten wij voor twee.”

Drie dames met een hoofddoek om, het stond hen best wel goed;
de dominee kwam één pas later met zijn zwarte hoed.

Koop koop koop