Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 

Ze kennen niet de menselijke maat:
De bouwkunst is gevoelloos en steriel
Ik waag me maar voorlopig niet meer buiten
 

Die lieden met hun grijsgeruite kiel!
Kan iemand deze onbenullen stuiten?
Gun architecten toch een tijdig graf!

Een rol papier, verdeeld in nette ruiten
Daar knippen ze maar weer een meter af
Waarna er weer zo'n rottig bouwsel staat

God: geef ze voor hun rotsmoes geen vergeving!
Die luidt: 'Een dialoog met de omgeving'


Uit Het pak van Sjaalman: 'Over bouwkunde, als uitdrukking van denkbeelden.'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '

Koop koop koop