Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Eisai (1141-1215)

 

 

Practiserend lid

 

Religie heeft niet echt veel om het lijf

En ach, je komt nog eens in de natuur

Maar verder gaat het toch wel gauw vervelen

 

Ik schik wat bloemen in een vaas, borduur

Ga daarna met mijn bonsaiboompjes spelen

En schrijf wat mooie letters op papier

 

Ik zal het maar niet langer meer verhelen:

Soms word ik sikkeneurig van die Zen

Je lijkt soms godverdomme net een wijf

 

Misschien bereik ik er verlichting mee

Maar altijd weer die vreselijke thee!

 

Eisai werd geïnspireerd door de Chinese Zuidelijke School.

Richtte het Reine Landboeddhisme zich op bemiddeling van Amida-Boeddha, het Rinzai-zenboeddhisme van Eisai benadrukt de menselijke vermogens, met een voorliefde voor het gewone, waarbij wereldlijke activiteiten als theedrinken gesacraliseerd werden en tot ceremonie verheven.

Zo zijn zenactiviteiten als boogschieten, bloemschikken, tuinieren, kalligrafie, boompjes martelen en theedrinken uit sierlijke porseleinen kopjes een vorm van meditatie en een typisch onderdeel van de Japanse cultuur geworden.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dichterlijk beperkt

Zodra ik dichten ga moet ik wel rijmen
mijn woorden zijn als rozen in een perk
het duidelijk gevolg van tuinmanswerk
het ‘heim’ gevangen in een kring geheimen

die als een buxushaagje strakgesnoeid
het kader vormen van wat ik wil tonen
een schilderij in vaste tekstpatronen
waarmee ik mij vrijwillig heb geboeid

het kan een zachte zucht zijn om te delen
een glimp van een gedachte over zon
een tafereel vol zinnen om te strelen

dat ik niet anders doen zou als ik kon
omdat die milde dwang nooit gaat vervelen
al snap ik ook geen hout van het jargon
 

Bundels