Wfn! Knst vqs nmbh k mdlws?

Lvgjdlg Nmssmszv

Bvcd cvd bbg swsw

Vvbf rdfg kjlm wsdrdcf

 

Bvnm lk; sds bvnh kl mnj

Vfdkbmskxnmlpvb

Mnj wdswf yhtjjnhkf

‘Cmnhgffdrh’ bgnfhrn

 

Vandaag is de sterfdag van Lt. Col. James Mortimer (1870-1916, sommige bronnen noemen 15 september), bedenker van de Mortimercode, in ons land bekend bij een handjevol oud-Indiëgasten.

Mortimer bedacht de code tijdens het beleg van Mafeking in de Boerenoorlog voor koeriers die door de omsingeling braken en de Boeren zijn er nooit in geslaagd onderschepte berichten te ontcijferen.  
Tijdens het beleg van Singapore door de Japanners in de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Engelsen de code o.a. voor berichten aan door de Nederlands-Indische regering uitgeleende marechausse-eenheden, die achter de linies opereerden en zo kwam het in gebruik bij het KNIL.
Tijdens de politionele acties, voornamelijk bij het Korps Speciale Troepen van kapitein Westerling.
Het blad Tong Tong heeft in de jaren zestig van de vorige eeuw bij wijze van curiositeit een heel artikel hieraan gewijd, volledig geschreven in de Mortimercode. Geen van de lezers slaagde erin het te ontcijferen.

Drs. P heeft in Het Rijmschap (p. 158) een acrostichon opgenomen in de Mortimercode (Bvhdtvdzndze) van een tamelijk schunnige aard; hij zal er op vertrouwd hebben dat toch niemand het zal ontraadselen. Waarschijnlijk heeft hij kennis genomen van de code tijdens zijn periode in Indonesië; de sociëteit De Harmonie die hij daar bezocht werd ook gefrequenteerd door oud-kolonialen die daar waren blijven hangen, waaronder nogal wat avontuurlijk aangelegde oud-medewerkers van de Nederlandse inlichtingendiensten.

Een tip voor wie een poging wil wagen: Mortimer ging bij het maken van de code uit van het blindsimultaanschaken

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Manisch-depressief

 


de maan ontvangt haar licht van´t ijs terug
de einder lokt, ik schaats hem tegemoet
gedragen door de wind, zoals het moet
gedroomde vleugels heb ik op mijn rug

het licht van dorp en stad is ver van mij
meer levensteken is er niet dan dat
en nooit was ik in eenzaamheid zo blij
ik weet niet meer van 't peilloos diepe gat

dan schuiven wolken donker voor de maan
en slaan een wak, mijn euforie gaat uit
ik weet niet meer hoe verder nu te gaan

volstrekte wanhoop, vreugde zonder grief
onscheidbaar koppel, polen noord en zuid
ik ben nu eenmaal manisch-depressief