Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Linda Bolder
Liep op zolder
Met een héél héél héééél lang touw
En die knappe jonge vrouw
Heeft dat om een balk gebonden
En ze hebben haar gevonden
In haar huisje in Den Helder
Hangend in de koude kelder
Net alsof ze vredig sliep
Ach, wie hoog klimt valt heel diep

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

April


De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn

De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En steekt haar voeten in een purp’ren voorjaarslaars

Dan krimpt de wind en ieder grijpt weer naar zijn wanten
De kou slaat toe en nachtvorst rijpt op plant en struik
De thermometer maakt een diepe steile duik
En hagelstenen springen op naar alle kanten

Maar wees gerust, zo’n koustuip is van korte duur:
De zon haar noorder declinatie groeit per uur


Bundels