Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hier nog een voorproefje uit de binnenkort te verschijnen bundel 't Is toch niet waar!



De man die Arizona stal (1880)
 
Het kostte hem wat inkt en perkament
En steels gesluip in menig stadsarchief
De voorbereiding duurde vele jaren
 
Maar ja, hij was dan ook geen kruimeldief
'Heel Arizona', liet hij openbaren
'Is mijn bezit, van mijn tot oliebron'
 
Waarna hij een fortuin wist te vergaren
En jarenlang poseerde als baron
Helaas heeft dit verhaal geen happy end
 
Want diefstal van een land, dat is een daad
Die enkel maar vergund is aan de staat
 

James Addison Reavis pleegde in 1880 de grootste zwendel uit de geschiedenis door jarenlang zorgvuldig vervalste geboorteakten en grondeigendomsbewijzen in archieven te planten, met een generaties omspannende familiegeschiedenis, in Mexico tot in Spaanse archieven toe. Met deze papieren eiste hij de staat Arizona op en wist met deze paniek zaaiende claim, die tot jarenlange processen leidde, vele geldschieters te trekken en multimiljonair te worden. Hij huwde de laatste afstammelinge uit zijn verzonnen geslacht (een van niets wetend weesmeisje dat hij met zijn documenten overtuigde van haar adellijke afkomst) en noemde zich ‘Baron van Arizona’. Het duurde meer dan 15 jaar nauwgezet speurwerk om zijn werk te ontrafelen en hem naar het gevang te sturen, waarna hij in armoede overleed (ook met het wees-meisje liep het slecht af). Verfilmd in 1950 met Vincent Price in de hoofdrol als The baron of Arizona (waarin het wél goed afloopt).
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schreeuw om leven

Als de kanker al je darmen heeft verwoest
En je enkel kunt ontlasten door je mond
Ja, je proeft de poep wanneer je zucht en hoest
En je sterven wordt straks; stikken in je stront

Loof de Heer dan die aan alles leven geeft
En het enkel op Zijn tijd daarna weer neemt
Of bedank Hem toch in elk geval beleefd:
Vind u dit idee misschien wat wereldvreemd?

Dit is wat er star en strak zit vastgeroest
In de kop van die verwarde christenhond
Die zo schichtig voor zijn griezelgodje beeft
En die bangelijk zijn dankgebeden teemt

Door zijn gedram zijn wij straks nog eens vet de klos:
Verruim de wet en aborteer Bert Dorenbos!