Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Nog eentje dan en dan wordt het tijd dat die bundel eens verschijnt:



Levend Nederlands
 
Ik roep: 'Gemeen!' en: 'Werkelijk infaam!'
Très en colère hier aan myn table d'hote
Wat de couranten nu weer dorsten schryven!
 
Halfhartigheid! Van elk vaillance ontbloot!
't Zyn minne kerels, laffe lauwe wyven!
O, als ik maar niet zulke armoe leed!
 
Ik ben genoopt om wéér miskend te blyven
Terwyl ik altyd sans réserve streed
Nu, cas d'urgence, sluips onder valse naam
 
Incidemment neem ik au sérieux
De uitspraak: 'Le journal est un monsieur'

Eduard Douwes Dekker ('Ik leg mij toe op het schrijven van levend Nederlands' Multatuli)) nam in 1866, als altijd om geld verlegen, het baantje aan van Rijnlands correspondent van de Opregte Haarlemsche Courant.
Natuurlijk kon hij zijn mening niet voor zich houden en omdat dat niet mocht verzon hij een krant, de Mainzer Beobachter, waar hij tot 1869, toen zijn diensten niet meer verlangd werden, naar hartelust en breedvoerig uit citeerde en die het altijd totaal oneens was met alle kranten waar hij uit geacht werd te berichten:”(…) De Mainzer Beobachter behandelt dezen brief in eenige spottende regelen, waarin dat blad de Parijsche jongelieden berispt over hunne waanwijsheid, en besluit zijne opmerkingen met deze woorden: 'op uwe vraag, of het niet de pligt der studerende jeugd is, deze of andere waarheden te verkondigen, antwoorden wij eenvoudig: Neen, jongelieden, dat is uw pligt niet! Uw pligt is ijverig te studeren, opdat ge, na ernstige inspanning, en na in de maatschappij te hebben getoond, dat ge het regt veroverdet om als mannen medetespreken, in staat moogt zijn 'iets te verkondigen.' Voorlopig wijzen wij u terug naar uw collegiebanken…”
(Reactie op een vredesoproep van Franse studenten die in een open brief betoogden tegen een dreigende oorlog: 'De volken zijn groot, niet naar mate van de omvang hunner grenzen, maar door hun constitutiën. Frankrijk en Duitschland behooren aantedringen, niet op ruimere grenzen, maar op meer vrijheid.').

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Alweer een medewerker in de prijzen

Het is weer eens zover, geheel niet tot onze verbazing heeft een van onder medewerkers weer eens een belangrijke poeziewedstrijd gewonnen. Arjan Keene was zelfs zo bescheiden ons niet te melden dat hij de Zwarte maandag poeziewedstrijd van De contrabas heeft gewonnen en uw gehele redactie was op een lekker welverdiend relax-welnessweekendje (waar onze oudste redacteur nog met zijn navelpiering in het doucheputje vast kwam te zitten, waarover later meer, waarschijnlijk in een e-boek)  Vandaar dat wij dit nieuws pas enkele dagen na de bekendmaking bekendmaken. We vinden zijn gedicht schitterend, prachtig, mooi en fenominabel. Wel lijkt het ons aardig dat hij een aantal  van de gewonnen boekenbonnen investeert in Jaap Bakkers Rijmwoordenboek.

Koop koop koop