De Gedichtenweek komt eraan en het Poëziegeschenk is een dun boekje met, alsof het niet op kan, maar liefst 15 (jawel; vijftien, waar haalt hij de energie vandaan!) vormvaste gedichten van
Ilja Leonard Pfeijffer. En niet zomaar gedichten, maar een echte Sonnettenkrans.
Daar deed hij naar eigen zeggen een maand over, dus dan kun je wat verwachten.
Het wordt dan ook ronkend als volgt aangekondigd:


“Giro giro tondo
 uit de titel verwijst naar de beginregel van een Italiaans kinderliedje- is een in vormtechnisch opzicht niet eerder vertoonde gedichtencyclus in de Nederlandstalige literatuur. Het is een volledig aan alle strenge regels gehoorzamende sonnettenkrans, een uitermate complex en moeilijk sluitend te krijgen geheel van vijftien sonnetten.” 
Trots bevestigt de dichter in een interview in de Volkskrant dit opzienbarende gebrek aan kennis.

Uitermate complex? Moeilijk? Niet eerder vertoond?
In 1898 schreef Jeanne Reyneke van Stuwe al een sonnettenkrans (http://rond1900.nl/?p=20584 )
En we noemen ook maar even F.L Bastets sonnettenkrans Koning van Rome, gepubliceerd in Gedichten 1960, later opgenomen in Catacomben.  En Wiel Kusters en Huub Beurskens met twee sonnettenkransen (In duizend kamers, Meulenhoff 2006). En zo zijn er meer.
En uiteraard het sonnettenraam van Drs. P, met een grotere moeilijkheidsgraad (want zo’n kunst als de borstklopperij van Pfeijffer doet vermoeden is het niet - en een maand 'fulltime'  hieraan werken veroorzaakt een hol en honend gelach in de burelen van Het vrije vers) bestaande uit veertien sonnetten, waarin de beginregels samen het uitgangssonnet I vormen, en de eindregels het slotsonnet XVI.

Een oordeel over de sonnetten kan ik nog niet geven (eerst een bundel van mezelf kopen om het Geschenk in ontvangst te nemen), maar Ilja Pfeijffer heeft in het verleden al eens aangetoond vormvast te kunnen werken met een zeer geslaagde parodie op de Vaderlandse Rijmkronieken van Rawie en Van Wissen in de NRC. 
Maar dat was simpel aabbcc-werk.
In het interview in de Volkskrant zegt hij enkele verstandige dingen over vormvaste poëzie ( "De vorm moet onopvallend worden, natuurlijk ogen"(...) "Vormvaste verzen zijn de avant-garde van heden": welkom in de club, maar eerst de wind van voren Ilja) en i
n het voorbeeld in de Volkskrant (sonnet 8)  toont hij in staat te zijn vormvast te werken met behoud van de levendigheid in de zinnen, dus er is hoop.
Maar helaas: met het rijk rijm in de niet bepaald natuurlijk ogende zinnen De vaas van oma wankelde vervaarlijk/Het stille mes werd bijna nog gevaarlijk in dit sonnet is zijn avontuur al mislukt. 

En afgezien van dit alles: niet alleen is zijn sonnettenkrans helemaal niet de eerste, ook als boekenweekgeschenk is het niet origineel! 


Nog maar twee jaar geleden bestond het Alternatieve Boekenweekgeschenk uit, jawel, drié sonnettenkransen.
Hier klikken en je krijgt het gratis en voor niets nóg een keer. Zo zijn wij van Het vrije vers, als het ons ook niets kost.

En laat je niet imponeren door holle frases; vijftien sonnetten, dat is niets.
100.000.000.000.000 sonnetten: dan heb je pas wat.
Vooruit, die geven we óók gratis weg: hier klikken en je bent de rest van je leven bezig.

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uitslag Shakespeare-Sonnetwedstrijd



De eerder aangekondigde Shakespeare-sonnetwedstrijd, georganiseerd door het  Poëziecentrum in Gent, samen met de Universiteit van Gent, is een zegetocht voor Het vrije vers geworden.
Er waren twee categorieën, Nederlands en Engels en in beide twee eersteprijswinnaars, één al dan niet student, of verbonden aan de Universiteit van Gent en een vrije mededinger.
De eerste prijs in de categorie Engels ging naar Jaap van den Born en de eerste prijs Nederlands was voor Niels Blomberg.

Omdat het in België was, was de prijsuitreiking  uiteraard sfeervol, wat blijkt uit dit citaat van Niels over zijn uitstapje vanuit het verre Almere: “Het was een genoeglijke middag en avond in Gent met Gentse Strop (bier), Gents stoofpotje en ten slotte Shakespeare onder de hanenbalken.
In België weten ze de poëzie nog te huisvesten, en wel aan een monumentaal plein met Jacob van Artevelde meer dan manshoog in het centrum.”
Voor meer bijzonderheden klik hier.
Hier de twee winnende sonnetten:


Jaap van den Born

Message by Ouija Board

Look in thy glass, and tell the face thou viewest:
‘Thy wit is quick and capable thy rhyme
But stop, before thee Shakespeares work renewest!’
Sir, I forbid thee this most heinous crime!
Conversant with my heart art thou and sly
Thou giveth words where I have never spoken
I swear against the truth so foul a lie
My pride and reputation hath thou token!
My pen, devoured by Time, hath long been broken
My beauty's pattern;  idly sold to men?
My Spirit, qui'tly dreaming, now awoken
Cries: 'Draw no lines there with thy ‘antique’ pen
Though people see thee fair and thought thee bright
Thy art is black as hell, as dark as night!

                                       William Shakespeare

Niels Blomberg:

Seizoenen

“Shall I compare thee to a summer's day?”
Zijn vraag klinkt haar belezen en belegen.
Ze zegt beleefd maar onomwonden: “Nee”,
want lome zomerdagen staan haar tegen.

Ze wil hem wekken als de lentezon,
hem overladen met haar lentebloesem,
hem sleuren uit zijn winterslaapcocon,
en liefderijk verwarmen aan haar boezem.

Ze wil beminnen als de najaarswind,
de dorre blad’ren in zijn hoofd verwaaien.
Ze wil zijn muze zijn, en zijn absint.
Ze wil de vonk zijn van zijn lichterlaaie.

Hij is verward, begrijpt niet wat ze wil.
Zijn hart wordt door haar antwoord winterkil.