Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hij bood me hoofs een fijn sigaartje aan
Verpakt in netjes glimmend cellofaan
Natuurlijk werd dat ding toen opgestoken

(Nadat het van het bandje was ontdaan)
Hij leek zacht smeulend amper te vergaan
Het leek of je voor eeuwig door kon roken

De zon bewoog niet, vaag scheen ook de maan
We zwegen om elkaar goed te verstaan
De tijd voor weer een trek was aangebroken

Ik tastte naar de asbak naast mijn glas
Maar alles wat er restte was slechts as

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De hittegolf



Als wapen tegen zwaar UV-geweld
draag ik twee zwarte glazen voor mijn ogen.
Ik heb me heel de dag nog niet bewogen
en lig met factor vijftig uitgeteld.

Een bladerdak biedt wel bescherming, hoor,
maar houdt met windkracht twee en zonkracht negen
zo’n eigenwijze Celsius niet tegen.
Die eist bij Paulusma een nieuw record.

Met water sproeien heeft totaal geen zin.
De tuin is dor, het gras is overleden.
De zomer komt met bakken naar beneden.
’t Is noodweer en ik zit er midden in.