Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Eindelijk maar eens een bezoekje gebracht aan het Nederlands Poëziecentrum dat in onze stad is gevestigd, waar mijn oog viel op een stukje papier dat tussen de boeken uitstak.
Normaal zou de foto bewogen zijn door opgeborrelde emoties, maar gelukkig was de beheerder op vakantie en werd waargenomen door Bart Droog, een kil en harteloos persoon, die voor een duidelijk leesbaar kiekje zorgde.
Een document humain noemen we dit. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Najaarswals in drie kedinkedonkels



Het gaat nu komen
Het wordt weer mistig
De wind waait harder
De zon verdwijnt
 
En aan die barre
Verwarmingsgrillen
Van onze zomer
Komt nu een eind
 
Al die benauwdheid…
Zo onontkoombaar…
Het kleeft aan alles…
’t Is klammig vies…
 
’t Is het seizoen der
Bespiegelingen
En zachte kilte
Dat ik verkies
 
Die dorre blaren
Die grijze luchten
Dat alles maakt mij
Vrij blij van zin
 
Dus ga ik steeds naar
Omstandigheden
Weemoedig vrolijk
Het najaar in