Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een goed verborgen verrassing

Gisteravond, op zijn geboortedag,  werd in Amsterdam het Drs. P-plein officieus in gebruik genomen. Een duizendkoppige, uitzinnige menigte had zich voor café Quartier Putain verzameld voor deze gedenkwaardige gebeurtenis en was gelukkig voor aanvang door de ME verdreven, zodat het een gezellig onderonsje werd voor intimi, waaronder de wat meer verlopen leden van Het Vrije Vers.
Een ambtenaar die iets deed bij de gemeente (een wethouder of zoiets, wiens naam me ontschoten is) hield een toespraak die me volledig ontging omdat ik alles filmde vanaf een wankele tafel. Onder leiding van een ingehuurde dirigent ( ene Vic van de Reijt, die me later toevertrouwde dat er geen droog brood zat in dirigeren en hij er daarom een baantje bij had) zongen de aanwezigen De gezusters Karamazov en Het hart eener deerne.



Daarna werd er gedronken en kon eindelijk naar hartelust over Heinz Polzer geroddeld worden, de man, voor wie velen gesidderd hadden tijdens zijn leven. Mijn eigen verhaal, hoe hij me eens in mijn gezicht gespuwd had na een dt-fout, ging helaas verloren in de kreten van ontzetting die opstegen toen Kees Torn op een tafel sprong, zijn (slecht gewassen) T-shirt optilde en de striemen op zijn rug toonde. Ze leken me wel wat vers.
Van de samenzang maakte ik een filmopname waarbij ik in de slotregel (‘Voor de oorzaak harer zonden kon zij slechts vol deernis zijn’) inzoomde op Jan Boerstoel, omdat me dat grappig leek. Jullie zouden het vast ook grappig gevonden hebben als ik de hele zaak niet door mijn technisch inzicht gewist had toen ik de minder geslaagde foto’s verwijderde.

Het enige filmpje dat bewaard was is het internationale incident dat na afloop ontstond toen een gids die een groepje toeristen uitleg gaf, onverwacht in woede ontstak toen hij me zag.
Mensen hebben dat soms als ze me zien. Het went. Nou, dat dan maar; klik hier.
Het was een mooie dag.



Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een nieuwe versvorm: de sixtijn



Sixtijn, een nieuwe vorm, oprecht en licht
Ter stichting of als tijdverdrijf
En jambe is de maat
De regellengte gaat
Van vijf, vier, drie naar drie, vier, vijf
De rest ontdekt u in dit staalgedicht

I
Ik heb soms van die akelige dromen
Door Knevel raak ik tot de Heer
Jan Lammers rijdt me klem
En Rutte vraagt mijn stem
Een dagje weg met Goor en Geer:
BN'ers, daar valt niet aan te ontkomen

II
Oranje zal in Rusland straks ontbreken
Dat is een lokkend perspectief
Geen herrie te verduren
Van opgefokte buren
Al heb ik voetbal waarlijk lief
Op zijn supporters ben ik uitgekeken


Een nieuwe vorm, het Sixtijn. Dit zijn vooralsnog de regels: zes jambische versregels met als rijmschema abccba. Regel 1 en 6 tellen vijf heffingen, regel 2 en 5 bestaan uit vier heffingen, en regel 3 en 4 hebben drie heffingen. Inhoudelijk zijn er geen beperkingen. Misschien dat er tijdens het experimenteren nog wat gewijzigd moet worden, maar dat zal blijken. Wie voelt zich uitgedaagd!