Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft


Tekening Jaap van den Born


Ballade d´un seigneur du temps jadis

Al wat bestaat vergaat een keer,
ach, eindig is ons aardse leven.
Dat is niet nieuws en is al meer
en beter dan door mij beschreven:
door God, door Shakespeare, Gerard Reve.
Maar wat ik onverteerbaar vind
is, dat ook Bas, mijn hond moet sneven.
De Dood is, als de liefde, blind.

Een hond? o nee, een echte heer!
Wellevend kon hij pootjes geven:
hoe sierlijk kwam bij hondenweer
als ik hem uitliet in de dreven
de staart niet uit zijn achtersteven!
Nooit zag men zulk een hazewind
die bij het rennen leek te zweven…
De Dood is, als de liefde, blind.

Ik kreun, ik jank, jeremieer:
waar is hij nu, o, waar is hij gebleven?
Hij werd beaard, maar heeft de Heer
zijn ziel ten hemel opgeheven
waar hij, omringd door loopse teven
nog enige vertroosting vindt?
Dan had ik vree met het gegeven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Envoi

Ik nam vergif in, Prins, zo-even
om mij te voegen bij mijn vrind.
Uit liefde, ook al staat geschreven:
de Dood is, als de liefde, blind.

Dit is het laatste gedicht dat Kees Jiskoot Het vrije vers gaf voor publicatie.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Plan

Er zit een mooie foto bij zijn brief
Hij wil mijn ouders voor hun steun bedanken
Mijn Indiase broer lacht véél te lief
Het witte bloesje staat hem té sportief
Ik moet van zijn volmaaktheid bijna janken

Ik zat meer in de kroeg dan in de banken
Zijn puntenlijst maakt mij dus depressief
Ook staat het sterretje graag op de planken
Daar produceert hij veel te hoge klanken
Hij stuurde zelfs een tape voor ons archief

Wat is hij goed en god wat kan hij slijmen
Hoe kan ik tegen die perfectie op
Ik zweer dat ik meteen met dichten stop
Wanneer mijn fosterbroer begint met rijmen

Koop koop koop