Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Ik stond paf.
Midden in de deuropening, de kop vers gezette  koffie in de hand.
Op de radio zong iemand een lied, zo volmaakt als een gekookt ei.
De tekst was volkomen in evenwicht door de woordklank, vorm, inhoud en opgeroepen emotie, de melodie perfect kloppend, de muziek helder als een kleppend klokje op een alp,  en de stem zuiver als dauwdroppen op trillend spinrag. Je merkt, wel dat zelfs bij mij een onbekende snaar werd geraakt. Van wie was in godsnaam die fantastische tekst en waarom kende ik die niet?
In jaren niet zoiets moois gehoord.
Uit het gesprek dat de zangeres voerde met de wauwelende presentator bleek het een onbekend juweeltje van Annie M. G. Schmidt te zijn en na de uitvoering die ze daarna ten beste gaf van Ik zou je het liefste in een doosje willen doen, dat ik alleen van Donald Jones kende,  wist ik dat de wereld nooit meer hetzelfde zou zijn. 
Donald Jones moet dood om zijn uitvoering, dat wist ik wel.
Jongens en meisjes, de kaarten zeggen dat je de afgelopen jaren veel veranderingen in je leven hebt ondergaan en dat er weer een op komst is die een positieve wending gaat geven aan je  - geef het maar toe - tot nu toe nutteloze bestaan. Dit is het. Er is geen enkel excuus om niét naar een optreden van deze zangeres te gaan.
Voor haar rooster klik hier.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bruggenbouwers (Veens sonnet)

Ter gelegenheid van de stadsdichtersverkiezing in Veenendaal - waarvoor ik opnieuw genomineerd ben - heb ik onderstaande versvorm bedacht. Op aanmoediging van Frans Woortmeijer breng ik 'm ook hier te berde.

Het Veens sonnet is als versvorm geïnspireerd op de vlag van Veenendaal.



Rijm: abab cd ee dc baba. Bij voorkeur wisselend mannelijk-vrouwelijk in de ab-kwatrijnen (zoals de zwarte banen in de vlag wisselen van breedte); stevig mannelijk rijm in de cd-distichons.
Metrum: Pentameter is altijd fijn, maar onderstaande viervoeter werkt ook wel.
Het eerste kwatrijn is te gebruiken als exposé, het laatste werkt als volta. De cd-distichons kunnen een soort tegenstelling laten zien. Het ee-distichon werkt als verbinding – of scheiding, net wat je wilt. De rijmen zijn verder nog gespiegeld, zoals ook de Veense vlag horizontaal symmetrisch is.

Vooruitgang ging hier vliegensvlug:
Wie Veenendaal komt binnenrijden
Ziet van haar oorsprong niks terug
Eerst was er veen, toen groene weiden

Twee delen telde Veenendaal
In Gelre één, en één in ’t Sticht

Je had toen dus twee soorten mens
De Grift bepaalde steeds de grens

Veel later werd die kloof gedicht
Nu zijn we één, is de moraal

Nog zijn er dingen die ons scheiden
In links of rechts, in slap of stug
Zo’n thema hoef je niet te mijden
Dus zoek verbinding: bouw een brug!


Met de hartelijke uitnodiging tot feedback - of een eigen poging.

Koop koop koop