Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Een moedige soldaat is afgezwaaid
Al zei hij zelf: 'Ik heb geen strijd gestreden'
En werd dit in een fraai gedicht beleden
Hij is niet laf en stiekem afgetaaid

Zijn levenswerk, gelijmd of ingenaaid
Toont hoe hij zijn gedachten wist te kneden
Gevoed door brille en diepzinnigheden
Zien wij een vuur dat hoog is opgelaaid

Rust nu maar uit, al ben je niet meer moe
Maar denk maar niet dat we je snel vergeten
Omdat je nog steeds op de planken staat

En als straks het verdriet wat is gesleten
Herlees ik je en grinnik af en toe
En maak daarbij een goede fles soldaat


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Pinksteren

 


Wat leken Zijn discipelen verweesd
Nadat hun Heer ten hemel was gevaren
Nee, geen van hen was ooit zo triest geweest

Ze wisten niet meer waar en wie ze waren
Verstomd en lam door sprakeloos verdriet
Als droegen zij vermoeid de last der jaren

Maar zie, Gods Geest deed al hun zorg teniet
Met kracht die hen zichzelf deed overstijgen
En hen in alle tongen spreken liet

Die gulle geest hoop ik nog eens te krijgen
Ik droom er nu al regelmatig van
Dat ik in alle talen spreken kan
Waarin ik nu alleen bekwaam kan zwijgen

Koop koop koop