Een moedige soldaat is afgezwaaid
Al zei hij zelf: 'Ik heb geen strijd gestreden'
En werd dit in een fraai gedicht beleden
Hij is niet laf en stiekem afgetaaid

Zijn levenswerk, gelijmd of ingenaaid
Toont hoe hij zijn gedachten wist te kneden
Gevoed door brille en diepzinnigheden
Zien wij een vuur dat hoog is opgelaaid

Rust nu maar uit, al ben je niet meer moe
Maar denk maar niet dat we je snel vergeten
Omdat je nog steeds op de planken staat

En als straks het verdriet wat is gesleten
Herlees ik je en grinnik af en toe
En maak daarbij een goede fles soldaat


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verstekeling

Vervoerd naar  verten door een schuit uit China
Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)

Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard

Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak

Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen door de poëzie is tof


 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.