Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Heremijntijd! 

Er is iets raars aan de oneindigheid:
Oneindig gaat maar altijd, altijd door
En nooit en nooit zal er een eind aan komen 

Een trein die steeds maar doorrijdt op zijn spoor
En zonder eindstation maar door blijft stomen
Maar toch: ooit stapte er een stoker in 

Oneindigheid kan enkel voorwaarts stromen
Het vreemde is: het heeft wél een begin
Dat is toch met oneindigheid in strijd? 

'Hier klopt iets niet: wat doe Ik hier toch fout?'
Is iets wat God al eeuwig bezighoudt  

Over het verschil tussen de begrippen:  O n e i n d i g e 
t y d  en:  E e u w i g h e i d .

(uit de bundel Het pak van Sjaalman)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Schilderwerk

 


Het is iets uit mijn armelijk verleden
Mijn woning moest een verfje tot mijn spijt
Maar ‘t was nu eenmaal nodig in die tijd
Dat ik mijn eigen tijd daaraan besteedde

Ik moest een steiger voor mijn bezigheden
Een neef verklaarde zich tot hulp bereid
Maar door de drank en duisternis misleid
Verviel zijn hulp al gauw in’t ongerede

Hij zei dat we daar sterk en stevig stonden
Had hij die stelling dan niet zelf gebouwd?
Maar ja, in slechts een deel van een seconde
Begaf de stelling het en ging het fout

En zo gaat menig schilderwerk te gronde
Wanneer je op een dronken neef vertrouwt!

Dit is een bout-rimé op een gedicht van Jean Pierre Rawie dat je op het forum vindt onder
'Schilderwerk'
 

Koop koop koop