Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Heremijntijd! 

Er is iets raars aan de oneindigheid:
Oneindig gaat maar altijd, altijd door
En nooit en nooit zal er een eind aan komen 

Een trein die steeds maar doorrijdt op zijn spoor
En zonder eindstation maar door blijft stomen
Maar toch: ooit stapte er een stoker in 

Oneindigheid kan enkel voorwaarts stromen
Het vreemde is: het heeft wél een begin
Dat is toch met oneindigheid in strijd? 

'Hier klopt iets niet: wat doe Ik hier toch fout?'
Is iets wat God al eeuwig bezighoudt  

Over het verschil tussen de begrippen:  O n e i n d i g e 
t y d  en:  E e u w i g h e i d .

(uit de bundel Het pak van Sjaalman)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Een kalme dag (Géén bout rimé)



De voordeur gaat van ’t slot ik stap over de drempel
Er schijnt een vale zon in ’t blauw een bleke schijf
De koeien in de wei een Hollands trots exempel
Het is een kalme dag zo rond een uur of vijf

Een buurman net uit bed de dag is aangevangen
Wat heeft hij als ontbijt geen yoghurt maar een fles
De vogel in de lucht – een buizerd – blijft stil hangen
Het is een kalme dag zo rond een uur of zes

Een hengelaar die vecht met haakje en een pier
Zijn snoer raakt in de war zijn dobber toont net leven
De buurvrouw met haar hond doet lievig met het dier
Het is een kalme dag zo rond een uur of zeven

Een wandelaar die groet hij is een dorpsgenoot
Zijn broekspijpen te kort kijkt op de klok en lacht
Van verre klinkt geluid een schorre bugelstoot
Het is een kalme dag zo rond een uur of acht

Een jongen in een boot verliest zowaar zijn roer
Hij vist het ding weer op al valt dat nog vies tegen
Ik ga maar eens naar huis mij wacht het ochtendvoer
Het is een kalme dag zo rond een uur of negen

Koop koop koop