Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





gisteren liep ik op straat
Kwadratuur van de Cirkel
tegen het lijf

na een warme begroeting
hebben we een constructie
van trisectrice gegeten

in het restaurant van
Wortel min Een en zijn
complexe vrouw

kapsones genoeg die twee
alleen omdat hun bestaan
boven twijfel verheven lijkt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De grootmoeder



Nu zou hij haar bezoeken, bij de winde,
Al was hij daartoe jarenlang te laf.
Maar kom, het ging hier om een teerbeminde,
Die daar maar lag te rotten in een graf.

Hij stond er wat verloren. Sloeg linksaf
Een kavel in en liep gelijk een blinde.
Nadat hij uren zocht—het was zo maf!
Bleek naam noch steen noch bloedverwant te vinden.

Hij rende, koortsig spiedend, langs de heggen,
Het hoofd naar wanhoop hergemodelleerd;
Hij móest haar zien. Hij moest haar zoveel zeggen!

Uiteindelijk—zijn vader geprobeerd.
Die wist het telefonisch uit te leggen:
”Ja jongen, oma is ook gecremeerd.”

Koop koop koop