Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




een berg en winter, kou en wind, verdwaald
de avond valt en nergens brandt een licht
geen huis, geen boerenstulp is binnen zicht
je moet toch wat, dus heb ik blad gehaald

van blad en tak heb ik een bed gespreid
een nacht zo koud, dat overleef ik niet
het zal een vos zijn die mijn lichaam ziet
maar niemand hoort mij zeggen dat ik lijd

hier stralen sterren groot als wagenwielen
die pracht maakt zelfs dit koude sterven goed
en straks begroet ik lang gemiste zielen

helaas, want sterven komt er nog niet van
ik moet weer door met nieuwe levensmoed
de zon komt op bij Puerto de Mogan
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bij de dood van F. Starik



Vanochtend ging de dag niet goed van start:
Ik las het in de krant en dacht: och heden,
Alweer is er een dichter overleden 
Ik ben derhalve droevig en verward 
 
Ik wist wel dat het lot de mensen tart 
Ook zij die aan het dichten tijd besteden 
Die worden door de dood heus niet gemeden 
Maar dichten blijkt ook kwalijk voor het hart 
 
Zo kort na Menno Wigman's overlijden 
Besloot het blinde lot een levensdraad 
Van weer zo'n goede dichter door te snijden 
Waardoor diens zwakke hart niet langer slaat
 
Het heeft geen zin, toch vraag ik heel bescheiden
Of nu het lot het even hierbij laat 
 
 
 

Koop koop koop