Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 


de maan ontvangt haar licht van´t ijs terug
de einder lokt, ik schaats hem tegemoet
gedragen door de wind, zoals het moet
gedroomde vleugels heb ik op mijn rug

het licht van dorp en stad is ver van mij
meer levensteken is er niet dan dat
en nooit was ik in eenzaamheid zo blij
ik weet niet meer van 't peilloos diepe gat

dan schuiven wolken donker voor de maan
en slaan een wak, mijn euforie gaat uit
ik weet niet meer hoe verder nu te gaan

volstrekte wanhoop, vreugde zonder grief
onscheidbaar koppel, polen noord en zuid
ik ben nu eenmaal manisch-depressief
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Slapende kat

Slapende kat
Flickr.com
 
Soms lijkt de oude aanvalskreet Te wapen
zijn sluimerend bewustzijn in geseind
en komt hij in een oogwenk overeind
en staat beduusd de wereld in te gapen
 
Maar katten zijn niet voor soldaat geschapen,
zo wordt in negen levens naar het schijnt
gehoorzaamheid van harte ondermijnd,
vandaar dat hij besluit om door te slapen
 
Gezag is hem volledig om het even
en wat betreft het koninklijk gevoel
vindt hij alleen zichzelf nogal verheven
 
wat overeenkomt met zijn hoogste doel
dat hem volstrekt alleenrecht wordt gegeven
op dagelijks een voorverwarmde stoel