Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



ik droom zo graag van sterven in de kou
van sneeuw die valt en glanzend ijs in 't Noorden
van wind die jaagt en verder enkel stilte
een zon die ondergaat , een laatste straaltje

mijn hand omvat een glaasje zoete drank
Chartreuse, liefst de gele, groen mag ook
al jaren heb ik niet gerookt, dan wel
een klein sigaartje laten geuren mag

bevriezen schijnt geheel geen pijn te doen
je voelt alleen een kille hand, maar even
dan wordt het warm, je ziel en lichaam gloeien

mijn achtertuin deed tijd en plaats vergeten
het wordt al laat en fris, ik huiver licht
en ga mij warmen bij de open haard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Buren

Ik heb de wijk genomen voor mijn buren
Uit angst voor escalatie met geweld
Daar leken ze het vals op aan te sturen

Ik heb hen vaker vriendelijk gebeld
Om aandacht voor hun levensstijl te vragen
Maar ruimde steeds teleurgesteld het veld

De wijkagent sprak van cultuur, verdragen…
U kent het wel, zo’n opgelegd refrein
Als u en ik een keer met reden klagen

Hun kerstverlichting vond ik al geen gein
Net als hun illegale pitbullkennel
Hun voorkeur voor een Belgisch hard rock channel
Maar hun oranjekoorts kreeg mij pas klein

 

Uit: Eeuwig rijzen, de Contrabas, maart 2011 

Bundels