Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



ik droom zo graag van sterven in de kou
van sneeuw die valt en glanzend ijs in 't Noorden
van wind die jaagt en verder enkel stilte
een zon die ondergaat , een laatste straaltje

mijn hand omvat een glaasje zoete drank
Chartreuse, liefst de gele, groen mag ook
al jaren heb ik niet gerookt, dan wel
een klein sigaartje laten geuren mag

bevriezen schijnt geheel geen pijn te doen
je voelt alleen een kille hand, maar even
dan wordt het warm, je ziel en lichaam gloeien

mijn achtertuin deed tijd en plaats vergeten
het wordt al laat en fris, ik huiver licht
en ga mij warmen bij de open haard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tijd om te stoppen (Bachsonnet)



Een oude steeg, ternauwernood verlicht,
zo nu en dan bezocht door kroegpubliek

Een muur weerkaatst getik van hoge hakken

Met handen weggestoken in zijn zakken
krijgt Jack de Ripper vanuit een portiek
contouren van een nieuwe prooi in zicht

Prelude op een naderende moord.
Beleeft de jonge vrouw die hij bespiedt
in deze steeg haar laatste ogenblikken
wanneer zijn mes opeens tevoorschijn schiet
en zij niet eens de kans krijgt om te schrikken?
Misschien omdat hij steeds beroerder ziet
of puur van ouderdom niet meer kan mikken:
Haar hakken tikken onbekommerd voort.