Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



ik droom zo graag van sterven in de kou
van sneeuw die valt en glanzend ijs in 't Noorden
van wind die jaagt en verder enkel stilte
een zon die ondergaat , een laatste straaltje

mijn hand omvat een glaasje zoete drank
Chartreuse, liefst de gele, groen mag ook
al jaren heb ik niet gerookt, dan wel
een klein sigaartje laten geuren mag

bevriezen schijnt geheel geen pijn te doen
je voelt alleen een kille hand, maar even
dan wordt het warm, je ziel en lichaam gloeien

mijn achtertuin deed tijd en plaats vergeten
het wordt al laat en fris, ik huiver licht
en ga mij warmen bij de open haard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De pantheïst (10/4 sonnet)



Een pantheïst staat mij wel aan,
daar is niet veel mee mis.
Heelal en God die samen gaan
of in elkaars verlengde staan,
als ik me niet vergis.

Spinoza was toch van die leer,
ook Buddha naar ik weet.
Giordano Bruno van weleer,
werd bruut verbrand dus is niet meer,
omdat-ie het beleed.

Er kleven dus gevaren aan
al ben je pantheïst,
maar bovenal ben je humaan,
das beter dan sadist.

Bundels