Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



op klanken uit een dwarsfluit danst de tijd
de kijker wordt van alle zorg bevrijd
al klinkt een toontje soms een tikje vals
hij gaat van menuet naar Weense wals

zijn voeten werpen stof op van de straat
het stuift en wervelt rond in driekwartsmaat
geen man of vrouw die weerstand bieden kan
en zelfs een mankend kind raakt in zijn ban

ze sluiten aan, vergeten waar ze zijn
maar als de schemer in de straten komt
ontbloot het duister hun geheime pijn

die nacht zijn straat en wijk verlaten, dood
de klanken van de dwarsfluit zijn verstomd
de gevels kaatsen slechts de laatste noot

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

A propos

Ik liep weer eens zwaarmoedig door de straten,
omdat wat je ook doet, waarvoor je kiest,
je alles op het einde toch verliest.
Dus kan je niet veel beter alles laten?
Ik overweeg te zoeken naar een touw.

Maar zeg, hoe is het nou met jou?

Koop koop koop