Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



je stoot je hoofd en nog een keer of tien
soms blijft het droog maar vaker kleur je rood
dan denk je, ach, ik ben nog lang niet dood
dat is aan al dat bloeden wel te zien

al knalt je kop soms loeihard tegen staal
je geeft geen krimp, je bent het wel gewend
en jankt en zeurt niet, bent een echte vent
verfoeit wel af en toe je rare kwaal

het komt nu eenmaal door die zwarte vlek
daar binnen in dat vreemde kale hoofd
een oud infarct, zo geef je het zijn plek

en is het weer een keertje stevig raak
dan zeg je maar: de Here zij geloofd
want vloeken, nee, dat is een slechte zaak

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Gilbeurt (Tilburgs sonnet)



Het is ook zo’n gedoe om elke morgen
uit bed te stappen met een blij gevoel.
De tegels en de dageraad doen koel
als jij het lome lichaam gaat verzorgen.

Dan het ontbijt en naar de werkplek toe.
De trein is vol; je moet een uur lang staan,
wat mede wordt veroorzaakt door vertraging.

Door die vertraging kom je later aan,
hetgeen je baas beschouwt als een misdraging.
Die pennenlikker maakt je levensmoe.

Je mag naar huis; ’t is tijd voor lijfsbehaging.
Voor de tv zeg je geen ba of boe.
Je slaapt al half, je moet naar bed toe gaan.

Naar bed toe gaan, het is ook zo’n gedoe.

Koop koop koop