hoe eenzaam kun je zijn, omringd door mensen
als man een waardeloze entiteit
of, erger nog wellicht, in tweezaamheid
miskend en onbemind in al je wensen

een schuilplaats heb je niet in tweeverband
je wordt misschien verstolen diep gehaat
maar vrouwlief hangt een mantel om haar kwaad
die van een liefde, hard als diamant

ze stapelt kolen brandend op je hoofd
al weet je toch: mijn spijt wordt niet geloofd
en ongemerkt verkilt bij jou het hart

je duwt haar strelen weg, zo langzaamaan
en slaat geen acht meer op die ene traan
gelooft geen woord van haar oprechte smart

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De nieuwe anchorvrouw




Mijn hart sprong op. Wat was ik opgetogen
Toen ik het op een nieuwssite had gezien:
De nieuwe anchorvrouw wordt Annechien
Als Sacha straks in mei is uitgevlogen.

Haar korte zwarte haar, haar mooie ogen,
Haar sensuele mondje bovendien,
Zij stond bij mij al hoog in de top tien.
Sinds ik haar zag, heb ik haar steeds gemogen.

Al zal ze heus de feiten niet verdraaien
Als zij het nieuws om acht uur presenteert
De wind zal vast wat aangenamer waaien.

Wanneer zij nieuwsberichten uitserveert
Dan zal de wereld zeker wat verfraaien
En raak ik, kijker, niet gedeprimeerd.