herfststemming
Foto: Pexels
 
De herfstbloemen verliezen hun aromen;
het is verrotting wat de klok nu slaat.
Vanaf de grond, waar hemelwater staat,
stijgt grondlucht op. De regen blijft maar stromen.
 
Niets is er tegen dit verval dat baat.
Elk blaadje dat nog vastzit aan de bomen
kan voor de sprong in ’t duister nog wat schromen,
maar moet er aan geloven, vroeg of laat.
 
Dan zal de bladerveegmachine komen
met het reusachtig stofzuigapparaat
waarin de kleddertroep wordt meegenomen.
 
Alles wordt weer ontbonden tot atomen.
Het regent, en mijn laatste kwartje gaat
in de versnaperingenautomaat.
 
.
Geschreven in Bennebroek, 9 november 1966 
Uit 1000 sonnetten (Nijgh & Van Ditmar, 1997)
Met dank aan Jan Kal voor de toestemming om dit gedicht hier te mogen plaatsen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het hart – drie kwatrijnen

hethart
Pixy.org
 
1.
Het hart, dat is bij uitstek zo’n orgaan
Waarbij het zinvol is om stil te staan
Al had het mijne mij wel laten schrikken
Als het dat zelf een keertje had gedaan
 
2.
Het hart blijft onvermoeibaar aan de gang
Maar stiekem ben je toch een beetje bang
Je hebt je in dat ene feit te schikken:
Het hart doet het hooguit een leven lang
 
3.
Wanneer het hart een hartslag overslaat
Heeft menigeen het eventjes te kwaad
Je vreest vooral, op zulke ogenblikken
De hartchirurg z’n antwoordapparaat