kerstdiner
Illustratie Needpix
 
Het haardvuur is al uren aan het branden
Wanneer de bel de eerste gasten meldt
Het zijn er achtentachtig welgeteld
Want samen eten heelt familiebanden
 
Het kerstdiner bezorgt haar klamme handen
Terwijl er juist weer hard wordt aangebeld
Het zoemende geluid gaat vergezeld
Van angst en pijn in maag en ingewanden
 
Het is zover, ze moet eraan geloven
Ze kan er dit jaar niet meer onderuit
De reerug ligt al veel te lang te stoven
 
En weer hoort zij dat zoemende geluid
Haar bed lijkt wel een voorverwarmde oven
En opgelucht zet zij de wekker uit.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Brief van Driek

Eindelijk maar eens een bezoekje gebracht aan het Nederlands Poëziecentrum dat in onze stad is gevestigd, waar mijn oog viel op een stukje papier dat tussen de boeken uitstak.
Normaal zou de foto bewogen zijn door opgeborrelde emoties, maar gelukkig was de beheerder op vakantie en werd waargenomen door Bart Droog, een kil en harteloos persoon, die voor een duidelijk leesbaar kiekje zorgde.
Een document humain noemen we dit.