Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Reunie
Flickr.com
 
De datum ligt nog in ’t verschiet
Zo ziet hij op de nieuwe tweet
Hij kán, tot zijn verdriet
 
Dan zitten ze na veertig jaar
Weer met z’n allen bij elkaar
De slome en de knuffelaar
De held, de zielenpiet
 
Ze zullen oud geworden zijn
Hun levensloop wellicht vol pijn
Geen zin meer in de oude gein
Men zingt zijn eigen lied
 
En hemel, straks verschijnt ook zij
Niet slank meer, vet van bil en dij
Hij krijgt nu al, geheel onvrij
Een knikker als een biet
 
Wat moet hij met ze welbeschouwd
Das war einmal, nu zijn ze oud
De grapjes echt wel uitgekauwd
Maar ach, misschien, Margriet
 
Wordt het de hemel of de hel
Zo samen met het hele stel
De hamvraag is gaat hij nou wel
Of toch maar reüniet.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

We waren er bij

 

Het sneeuwde, er viel hagel, koude regen
En tussendoor scheen af en toe de zon
De weergod kende nauwelijks pardon
Voor renners fietsend over Waalse wegen

Ze klommen, daalden, hadden vaak wind tegen
Dus steeds vermoeider werd het peloton
Al koersend richting Luik, het eindstation
Waar 'onze' Woutje sprintte naar de zege

We stonden met een groep op de Redoute
En zagen in de hagel hem passeren
Hij reed alert, we zeiden: "Wout is goed"

Maar dat hij echt in Luik zou triomferen
Had niemand van ons negental vermoed
En bracht ons stuk voor stuk in hoger sferen