Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

EN? vroeg het schaap Veronica. Hoe vond u de ruïne?
Hoe of de reünie was? antwoordden de dames Groen.
Apart! We stapten als het ware in een tijdmachine
en hupsakee, we waren weer de meisjes Groen van toen.

We hebben heerlijk bijgekletst met al onze vriendinnen
en onze oude handwerkjuf, Sybilla van der Zwam –
maar tegen middernacht kwam er een rare snuiter binnen,
die zei dat hij Henk Suikerbuik was, onze oude vlam!
 
Het was een morsig manspersoon met ongepoetste schoenen;
hij leek geen spat, geen sikkepit op onze knappe Henk.
Dag schatjes! riep hij. Jullie heb ik ooit nog leren zoenen!
En kijk, mijn trui bewijst dat ik nog steeds aan jullie denk.
 
Nou hébben we destijds voor Henk een Noorse trui gebrejen…
We keken nog eens goed en toen herkenden we de wol.
Dus inderdaad, we hebben met die griezel ooit gevrejen!
De prins van onze dromen bleek veranderd in een trol.
 
We zeiden goeienavond en we pakten onze jassen.
Maar Henk, helaas, die moest en zou met ons mee naar de trem.
En laat ie nou in ’t park tegen een conifeer gaan plassen!
We gingen ervandoor, we hadden schoon genoeg van hem.
 
Ze zwegen, want de dominee verscheen met rode rozen,
een knoert van een boeket, zojuist bezorgd door de bloemist.
Verbaasd las hij het kaartje voor (en moest wel even blozen):
Veel liefs van Henk. En sorry dat ik daarzo heb gepist.
 
Dat was dan de ruïne, zei het schaap Veronica.
Toen at ze alle rozen op, met chocoladevla. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Uit liefde geboren (Tilburgs sonnet)



De zaken van het hart—immens cliché,
met rozen, mirre, parels overladen—
omschrijven kan des dichters aanzien schaden;
alleen zij, ooit gedrukt met goud-op-snee,

en zij die nu verschijnen op TV,
die komen daarmee weg. Ons is 't ontraden,
dus schrijven wij, gezapig en tevree,

bekend met ons veeleisende publiek,
van actualiteit en politiek:
men ziet het kaf en koren graag apart.

We kennen onze kunde en techniek,
en dienen and're schrijvers van repliek
wanneer de liefde weer de mens verwart.

De mens verwart de zaken van het hart.

Koop koop koop