Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Kijk, daar komt de Schrikkelspork.
(Achterneefje van de Uffel,
weggemoffeld bastaardbroertje
van de welbekende Knork.)
 
Veertienhonderdzestig dagen
hoefde je hem niks te vragen,
veertienhonderdzestig nachten
sliep hij diep, zonder gedachten.
 
Doch welingelichte kringen
melden dat de Haas gaat springen,
dus ontwaakt de Schrikkelspork
met een kriegelige snork.
 
(Liever was hij blijven knorren,
want hij sukkelt zo met jicht
en het jeukt weer schrikkelbarend
in zijn ene tijdsgewricht.)
 
Oei, hij hinkelt en hij hompelt
op zijn manke achterbeen;
kijk toch hoe hij aldoor struikelt
over zijn reserveteen...
 
Snapt hij wat er aan de hand is?
Is hij nog op tijd erbij?
Horen we de Haas al hijgen?
Strakke eindspurt – Ja! Buut vrij!
 
Joechei! jubelt de Uffel,
geëchood door de Knork.
Die hebben we weer binnen
door ónze Schrikkelspork!
 
Maar hijzelf duikt in zijn duffel,
toffelt zwijgend naar zijn hol.
Eer de Maartse Haas geland is
koffert hij zijn knikkebol.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Quaranta Stagioni

vivaldi

 
Quaranta Stagioni
 
Het zingen van de vroege voorjaarsbeken
Als oude sneeuw weer plaatsmaakt voor vers gras
Klinkt anders dan de blizzard die zopas
Nog takken van de wintereik deed breken
 
Twee laarzen in een diepe modderplas
De tuin die zoetelief begint te spreken
Gebruinde benen op een lichte deken
Gewapper van de eerste babywas
 
Het ruisen van het droge najaarsblad
Klinkt anders in de laatste notenbomen
Jouw smalle handen laten langzaam los
 
Ons huis vervalt en heeft jouw tijd gehad
De liereman is draaiend langs gekomen
En jonge sneeuw bedekt het wintermos
 
 
Dit meesterlijke en ontroerende sonnet is geschreven door Ben Hoogland.
Hij won daarmee op 12 oktober de Vivaldi Sonnettenwedstrijd.
 
 
 
 

Bundels