Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Kijk, daar komt de Schrikkelspork.
(Achterneefje van de Uffel,
weggemoffeld bastaardbroertje
van de welbekende Knork.)
 
Veertienhonderdzestig dagen
hoefde je hem niks te vragen,
veertienhonderdzestig nachten
sliep hij diep, zonder gedachten.
 
Doch welingelichte kringen
melden dat de Haas gaat springen,
dus ontwaakt de Schrikkelspork
met een kriegelige snork.
 
(Liever was hij blijven knorren,
want hij sukkelt zo met jicht
en het jeukt weer schrikkelbarend
in zijn ene tijdsgewricht.)
 
Oei, hij hinkelt en hij hompelt
op zijn manke achterbeen;
kijk toch hoe hij aldoor struikelt
over zijn reserveteen...
 
Snapt hij wat er aan de hand is?
Is hij nog op tijd erbij?
Horen we de Haas al hijgen?
Strakke eindspurt – Ja! Buut vrij!
 
Joechei! jubelt de Uffel,
geëchood door de Knork.
Die hebben we weer binnen
door ónze Schrikkelspork!
 
Maar hijzelf duikt in zijn duffel,
toffelt zwijgend naar zijn hol.
Eer de Maartse Haas geland is
koffert hij zijn knikkebol.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Project P



(Rondeau) Bij Openhuizendag

't Is Openhuizendag! Dus dames, heren:
Hoog tijd om eens een huis te inspecteren!
Wij wandelden naar nummer 9B
Voor verse appeltaart en een kop thee
En lieten ons uitvoerig informeren

Daarna naar 11, maar die moest concurreren
Met 14A: vrijstaand - met coniferen!
En ook bij 16 maakten wij entree
't Is Openhuizendag!

Men wilde al een lening adviseren
Toen wij besloten weer naar huis te keren
Vol koffie, appeltaart en heel tevree:
Wij hoeven geen nieuw huisje, ach welnee!
We lieten ons alleen eens flink fêteren:
't Is Openhuizendag!

Koop koop koop