Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


 
Elke ochtend na het opstaan
staan de Vlabber en de Vlaar
met z’n tweeën voor de spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie van ons was nou de Vlabber?’
 
Tja, daar staan ze dan te dubben
met hun harken in hun haar.
‘Heel de nacht alles onthouden
krijg ik echt niet voor elkaar!’
roept de Vlaar dan (of de Vlabber?).
 
En de ander antwoordt kriegel:
‘Even denken... Rustig maar!
Kijk, mijn kop lijkt op een zwabber
en mijn lijf lijkt op een schaar.
Dus dan ben ik vast de Vlabber.’
 
Elke avond voor ’t naar bed gaan
staart de Vlaar weer met de Vlabber
in diezelfde grote spiegel
en ze vragen aan elkaar:
‘Wie was ook al weer de Vlaar?’
 
Heel de dag alles onthouden
is voor hen een groot bezwaar
dus daar staan ze weer te dubben.
‘Jouw geheugen is belabberd!’
roept de Vlabber (of de Vlaar?).
 
En dan zegt de ander maar:
‘Kijk, mijn kop lijkt op een vlieger
en mijn lijf op een gitaar.
Volgens mij ben ik de Vlaar,
dan ben jij vanzelf de Vlabber.’
 
Tja, dan gaan ze maar weer slapen
en dan staan ze maar weer op
en ze koken hun rabarber
en ze roken hun sigaar
en dan zijn ze ’t wéér vergeten.
 
‘Maar dat kan ons mooi niks schelen’,
giechelt de verstrooide Vlabber
– of, wie weet, de suffe Vlaar?
 
(Uit Er zit een feest in mij, Querido’s Poëziespektakel 5, 2012)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ivo de Wijs 65

Een mens wordt op een goede dag geboren
-Hij komt tevoorschijn uit de moederschoot-
Door goed te eten wordt hij langzaam groot
En ook wat minder nat achter de oren.

Wanneer het lot hem niet pardoes komt storen
En hij niet alles doet wat god verbood
Dan gaat hij doorgaans niet vroegtijdig dood
En krijgt ruim kans van zich te laten horen

Nou, Ivo deed dat dus door tekst te dichten
En zondags jarenlang vroeg op te staan
Om de natuur poëtisch te belichten.

Zo werd hij gaandeweg een veteraan
Met korter haar en strammere gewrichten.
Maar of een dichter met pensioen kan gaan?

Koop koop koop