Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



ZIT STIL! brulde de dominee. En stop met dat gekwebbel! 
Hoe kan ik mij nu concentreren als u steeds wat zegt? 
Dit is de allerlaatste keer dat ’k met ulieden skrebbel! 
Kom kom, susten de dames Groen, ’t wordt tijd dat u wat legt… 
 
Ons schaap wordt ongedurig en dan gaat ze zitten wippen. 
De dominee zei stuurs: Onder protest leg ik dan dit! 
Hij nam de letters B en E en legde ze voor KIPPEN. 
Bekippen?! Dat bestaat niet! riep Veronica verhit. 
 
Vergeef mij, sprak de dominee, juffrouw, u dwaalt in dezen. 
Een kippenhok dat vol zit, noemt men ook wel: goed bekipt. 
Zulks heb ik eerverleden week nog in ’t Parool gelezen; 
wellicht zal dat artikel aan uw aandacht zijn ontglipt? 
 
De maat is vol! riepen de dames en het schaap eendrachtig. 
Wat zijn dat nou voor woorden die u legt: kanariekoek, 
neptenen, zeurkool, floddergras, vermispelen en vachtig! 
We gaan nu alles opzoeken. Waar is het woordenboek? 
 
Ze doken in de boekenkast, maar vonden geen Van Dale. 
Nou moe, zeiden de dames Groen. Dan eerst maar een glas port? 
En wilt u, beste dominee, de pinda’s even halen? 
– Bij zijn terugkomst zag hij een totaal leeg skrebbelbord. 
 
Ha fijn, zeiden de dames Groen, daar bent u met de drankjes… 
Er is toch zo iets raars gebeurd: de tafel tjoepte om! 
We hebben alles opgeraapt, de letters en de plankjes, 
maar wisten niet meer hoe het lag. We spelen verder, kom! 
 
Het schaap keek hem ondeugend aan en legde ’t woord GEVOBD. 
Toen heeft hij maar verteld waar de Van Dale was verstopt. 
 
-

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kachel




Aanschouw de dichter in zijn klamme bed
hij tikt het metrum even voor zich uit
en dan ontsnapt hem weer een zacht gefluit
als alles samenvalt in een sonnet.

De meest verheven beelden heeft hij net
met verve en met diepgang, naar verluidt
met pit en met wat peper aangekruid
zorgvuldig en met zorg op rijm gezet.

Doch plots voelt hij de kou tot op zijn bot
dit gaat niet goed, straks ligt hij hier verstijfd
en is het met de dichtersgeest gedaan

En vol van spijt roept hij O, goeie God!
alweer geen Hoge Kunst die hier beklijft:
dan maakt hij met zijn werk de kachel aan.

Koop koop koop