Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



KLAAR! zei het schaap Veronica. Dit vers noem ik: Ballonnen.
Van alles in mijn versjesschrift is dit het allermooist!
Nee maar! zeiden de dames Groen. Hoe kríjgt u het verzonnen?
Wat bent u toch gevoelig en begaafd en zoetgevooisd…

De dominee sprak: Mij kunt u vooreerst niet overtuigen
dat er in u daadwerkelijk Iets Zingt, Veronica.
Aan mijn sonnetten zou een Perk een puntje kunnen zuigen;
u rijmelt maar wat aan van hopsa falderaldera.

Bij volle maan bekruipt mij vaak de Drang tot declameren –
Ja gats! riepen de dames Groen. Die herrie op ’t balkon!
U dacht de coniferen ’s nachts daarmee te amuseren?
Die zijn ook aan wat rust toe, na een zomerdag vol zon!

Eilacie! kloeg de dominee. Wie schat mijn werk op waarde?
Als Onbegrepen Dichter word ik door het volk gehoond…
De Ware Kunst valt immer in ondankbaar dorre aarde
en menig poëtaster wordt met klatergoud beloond.

Wèh, snikte ’t schaap Veronica. Ik ga mijn schrift verscheuren,
ik maak er duizend snippers van en spoel ze door de plee!
Maar dat lieten de dames Groen natuurlijk niet gebeuren.
Ze snibden: Hebt u nou uw zin, meneer de dominee?

Voor een beginner dicht u toch wel aardig, gaf hij toe.
Wat dacht u van een sorbet, bij salon De Bonte Koe?


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

FIETSENSCHUUR (Bahdanovic stanza)



Straks valt mijn fietsenschuur om van ellende
Dakplanken rotten, de spanten zijn krom
Ik berg mijn fiets liever bij een bekende
Straks valt mijn fietsenschuur om

Buurman is altijd bereid me te steunen
Hij is een man vol van ijver en vlijt
Typisch een man waar een mens op kan leunen
Buurman is altijd bereid

Nu dus mijn schuur is hersteld en in orde
Dankzij de buurman, mijn handige held
Is ’t onderhand een paleisje geworden
Nu dus mijn schuur is hersteld

Koop koop koop