Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



‘Wat zou het’, zei de Sloddervis,
‘dat ik geen slimmerd ben?
Ik weet wat slijk, wat modder is
en verder niks. Nou en?

Die evolutie, leuk idee
maar waar moet het naartoe?
Nee dank je wel, ik doe niet mee,
voor mij niet dat gedoe.

Waar alles mee begonnen is:
een slijmig klontje beest –
veel slomer dan een Sloddervis
kan dat nooit zijn geweest.

Ik hoef geen vleugels, klauwen,
geen slurf, gewei of bult.
Ik voel niks voor miauwen
en ben geen tiep dat brult.

Ik denk dat ik mijn modder mis
als paard of papegaai.
Dus blijf ik lekker Sloddervis,
oersimpel en oersaai.

Sterf ik straks uit? Mij best, oké.
Dan word ik nooit reptiel
of eekhoorn, vos of chimpansee.
Dan word ik dus fossiel.

Zo’n wereld-na-de-Sloddervis
is eenmaal ook voorbij.
Gaat die naar de verdommenis,
dan mooi wel zonder mij.

De oerstaat is mijn element,
mijn lat ligt niet zo hoog.
Word jij maar stinkdier of serpent
of paleontoloog.’
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Oudejaarschantant



Na twee oudejaarsconferences oude stijl, neemt Aubrey Snell deze keer op een andere manier afscheid van het oude jaar. Ze doet dit met liedjes die de hoogte- en dieptepunten van het laten zien van 2015. Van Charlie Hebdo, de wolf, Groningen en wat er nog meer aankomt. Intiem, soms stevig, maar altijd met humor. Geen conference, maar een aubade aan het oude jaar met een luchtige inleiding. Zeg maar een Oudejaarschantant aan den Rijn.
De liedteksten zijn van Aubrey Snell en Martijn Breeman, op muziek gezet door de arrangeur van Drs. P, Paul Prenen
Spel, zang en saxofoon: Aubrey Snell • spel en piano: Paul Prenen 
Voor meer informatie klik hier

Koop koop koop