Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

hebbehebbe

De Hebbedinges zocht iets
voor zijn verzameling.
We hielden een vergadering
en iedereen die kocht iets:

een vingerling, een rammelkast,
een tierlantijn, een rarekiek,
een janplezier, een beddenkwast,
een filippien, een wentelwiek.

Hij pakte alles uit en zei:
‘Er is heus heel veel aardigs bij
maar ik zoek toch een ander ding
voor mijn verzameling.’

We waren even sprakeloos.
Toen riepen we: ‘Wat wil je dán?
Een manebril, een mallejan,
een alikruik, een kraakdoos?’

‘Nee’, zei de Hebbedinges bits.
‘Maar zie je ooit een greintje,
een zier, een snars of sikkepit,
geef mij dan gauw een seintje.’


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Karel de Stoute

1443 – 1477, Hertog van Bourgondië, Brabant, Limburg en Luxemburg

Zijn honger, als potente edelman
Was al op jonge leeftijd niet te stillen
Hij was wat je wel noemt een Don Juan
En regelmatig nam hij het ervan

Gewoon, wat alle mannen stiekem willen;
Hij stelde jongedames vaak de vraag:
Zou u voor mij uw rok op willen tillen,
En mag ik even voelen aan uw billen ?

Zo’n dame zei de hertog dan vaak: ‘Graag’
Je kon zijn wensen immers niet negeren
En deed dan wulps haar onderbroek omlaag

Maar soms vatte zijn vrouw hem in de kraag
Die tot hem riep: ‘Kom hier, ik zal je leren!’
De hertog kon hem dan maar beter smeren…

Koop koop koop