Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Vanaf vandaag alsnog de Schaap Veronicaweek, die in het teken staat van deze sympathieke, door Annie M. G. Schmidt geschapen, woldragende herkauwer, de dames Groen en de dominee.
Als inspirerend voorbeeld een schaap van Judy Elfferich, die in De Tweede Ronde al eerder toonde op wonderbaarlijke wijze in de huid van dit dier te kunnen kruipen. Zij stelde welwillend meer schapen uit haar kudde ter beschikking die wij deze week plaatsen. Ook Ted van Lieshout gaf toestemming tot plaatsing van een schaap dat hij schreef ter gelegenheid van een prijsuitreiking.
Laat je niet ontmoedigen door de kwaliteit van deze voorbeelden, maar laat het een uitdaging zijn óók in de huid van dit dier te kruipen!
Ook al zal deze doorgevoerde beeldspraak het beeld oproepen dat light versedichters wolven in schaapskleren zijn.



KOM OP, zeiden de dames Groen, we gaan een tulband bakken,
Want onze nieuwe buurman komt vanmiddag op bezoek.
Mejuffrouw schaap Veronica, wilt u uw schortje pakken?
Dan zoeken wij ‘t recept vast op in ons receptenboek.

Een tulband? sprak de dominee. Dat zijn toch van die mutsen?
Een heer met zulk een hoofddeksel kwam gister hier voorbij…
Het schaap pakte de klutser en begon verwoed te klutsen;
de dames, bloembestoven, braken omstebeurt een ei.

De tulband ging de oven in, vol krenten en sukade.
De dames Groen die hesen zich vast in hun goeie jurk.
De dominee keek even naar ‘t journaal. Alwéér Bin Laden!
Ze hebben hem nog steeds niet, sodeju! riep hij. De schurk!

Daar ging de bel. Een zwartbebaarde man met bleke wangen
stond op de stoep. Een tulband droeg hij en een lang wit jak.
De dominee werd gans door zinsverbijstering bevangen.
De vreemdeling bewoog zijn hand al naar zijn rechterzak…

Salem aleikum, zei hij toen. Ik wil Groen dames trouwen!
Dan vieren wij groot bruiloft en dan slachten wij de schaap!
Zijn hand kwam weer tevoorschijn met drie ringen, echte gouwen.
Gut, giechelden de dames Groen, hij spreekt recht voor z’n raap…

Geeft u ons wat bedenktijd, buurman, bij een kopje thee?
De schaap is NIET voor de consumptie! sprak de dominee.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Willem Wilmink Dichtwedstrijd



Gisteravond werd in de bibliotheek Almelo de uitslag bekend gemaakt van de 19e Willem Wilmink Dichtwedstrijd.
Dit keer was de opdrachtregel bedacht door Ingmar Heytze en de genomineerden wachtten in de gebruikelijke spanning af wat de jury had besloten.
Een jury die gerust deskundig genoemd mag worden, want al bestonden de meeste inzendingen uit vrije verzen, bij de genomineerden overheerste het netjes rjmende en gebonden vers.
Het is dan ook geen wonder dat daartussen Ko de Laat zat,  die van een van de juryleden een 9 kreeg en of dat genoeg was om als eerste te eindigen kunnen jullie zelf opmaken uit zijn persoonljk verslag van deze avond op zijn weblog, dat wij met zijn toestemming overnemen:

"Zoals beloofd zou ik jullie natuurlijk nog laten weten hoe het gisteren gegaan is bij de Willem Wilmink Dichtwedstrijd in de bibliotheek van Almelo.
Maar laat ik, voorafgaand aan de onthulling, eerst maar eens het gedicht waar het om ging aan jullie tonen.
In het gedicht moest dus de regel ‘Alles is meteen zoveel’ worden verwerkt, een regel bedacht door gastdichter en jurylid Ingmar Heytze.
Dit was wat ik met die regel kon:

Onverteerbaar leesvoer

Ik wist niet wat er zat in wat ik at
Toen internet nog niet zo’n draagvlak had
In heel wat voedsel schuilt het onvoorziene
En sinds ik vaak online ben, weet ik dat

Een veelgedeeld essay rond margarine
Verhaalde mij van lipo proteïne
Alsook dat margarine stof bevat
Die eveneens voor plastic blijkt te dienen

De wetenschap is op het web ontketend
Het wordt mij link na link gepresenteerd
Ach, liep ik nog maar wat aanvaardbaar achter

Want alles is meteen zoveel verdachter
Voor wie te grondig is geïnformeerd
Ik word vanzelf ooit dodelijk alwetend

Dat was dus het gedicht.
Nu was het nog afwachten hoe het bij de jury was gevallen, want dat weet je natuurlijk nooit.
En men roept de winnaars dus af van 10 tot 1. Dat brengt een ondraaglijke spanning met zich mee en elke keer dat je er nog niet bij zit is een opluchting.
Ik was vorig jaar vijfde en toen ik bij nummer zes nog niet genoemd was, wist ik dat ik mijn prestatie minimaal zou evenaren.
Toen ik ook nog niet op vijf stond, wist ik dus dat ik mijn prestatie ging verbeteren.
Toen ik ook nog niet op vier stond, wist ik vanzelfsprekend dat het minimaal brons ging worden.
Toen ik ook nog niet op drie stond werd het tijd om mezelf aan te praten dat het maar een spelletje was.
En het werd uiteindelijk…zilver.

Ik ben mooi tweede geworden. Daar kan ik mee thuiskomen.
Eerste was Annet Schaap uit Deventer.
Maar tweede in een sterk deelnemersveld voelt zeker als een overwinning. En volgend jaar proberen we het, ijs en weder dienende, gewoon weer. Voor nu tel ik mijn zegeningen en ga ik weer vrolijk aan de arbeid."

Hoe het andere Vrijeversmedewerkers is vergaan weten we nog niet, die slapen hun roes nog uit, maar een wekgemeend "OK KO!" is hier wel op zijn plaats


Koop koop koop