Ik had mijn gordel even losgemaakt
Nu zweef ik in slow motion tussen scherven
Ik werd vanuit de dode hoek geraakt
 
Dit wegdek wordt de plek waar ik zal sterven
De tijd valt stil, ik neem de wereld waar
In dit moment gaan mijn gedachten zwerven
 
Naar jou: je huid, je lach, je blik, je haar
Je geur, je lippen, benen, borsten, billen
En hoe ik daarop wachtte, zeven jaar
 
Je maakte helder niets van mij te willen
Waarna je botweg elk contact verbrak
Bijzonder hoe snel liefde kan verkillen
 
Eén troost, wanneer ik op het asfalt smak
Lig jij nog eenzaam in mijn kofferbak
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

I.M. (Mini proteus)



Straks is hij hier, de goede Sint
Te midden van een kleurrijk lint
Maar hij die laatst het leven liet
Zal ik zeer missen; Zwarte Piet



veel meer woorden wil ik er niet aan vuil maken