Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Gun uzelf vuurwerk, het is toch Oudjaar!
Grr! grommen honden, wij bijten u allen
Vakbond van honden gekant tegen knallen
Weest u toch wijzer, denk na en bespaar

Ons deze ongein. Elk jaar de sigaar
Maar deze keer gaan er slachtoffers vallen
Wij staan gereed bij de vuurverkoopstallen
Bor blaft ons toe, ja wij zijn er voor klaar

Tandengeblikker. Bor gromt omineus:
Wee wie alhier door aanwezigheid schittert
Billen of kuiten, geen moeilijke keus

Mensen, behandel ons minder onheus
Keer op uw weg, wij zijn ernstig verbitterd
Bloedbad of stilte, ziedaar onze leus!


De redactie was verrast dat er toch nog mensen het nieuwjaarssonnet ingevuld hadden en we vonden dit de leukste, al heeft Jaap van den Born zich hevig opgewonden over het enjambement tussen het eerste en tweede couplet.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Naar zee



Ze zouden trouwen.
Hij moest naar zee
om vis te vangen.
Zij kon niet mee.

Zij stond hem liever
geheel niet af
al aan de Noordzee,
dat zeemansgraf.

Hij viste tong en
hij viste bot.
Toch wachtte hem daar
een droevig lot.

De wind was hard en
de wind was west.
Da’s voor zo’n schuitje
niet al te best.

De verre kust heeft
hij niet gehaald.
De vis wordt altijd
nog duur betaald.

Hij zonk al bijna
diep naar omlaag
toen hij gevat werd
al in zijn kraag.

Met al zijn krachten
greep hij een koord.
Een sterke dame
hees hem aan boord.

Zij hield hem warm in
die lange nacht
in het vooronder
al van haar jacht.

Zijn leven werd een
belevenis
sinds hij op zee toen
gebleven is.

Koop koop koop